23rd
2008,02
เคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า “ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน” หากพินิจพิจารณาก็อาจเป็นความจริงอยู่บ้าง ถ้าตั้งคำถามต่อว่า คนธรรมดาคนนึงตั้งใจทำงานสักอย่างด้วยความมุ่งมั่นพยายามอย่างที่สุด แต่ผลที่ได้ไม่เป็นดังมุ่งหวังและมาดมั่น คนผู้นั้นไม่มีค่าเลยล่ะหรือ หากเพียงเขาทำงานไม่บังเกิดผล

วันนี้เจอเหตุการณ์ให้ได้คิด เริ่มจากเช้าวันเสาร์ที่ธรรมดาของใครหลายคน แต่เป็นอีกเช้าวันเสาร์ที่ไม่ธรรมดาสำหรับบางคน พ่อชิทท์พยายามงัวเงียตื่นนอนด้วยกลัวไปทำงานไม่ทัน คืนที่ผ่านมาน้องนะโมขุดพ่อชิทท์กะแม่นุ้ยขึ้นมาเล่นด้วยกลางดึกเสียด้วยซิ วันอื่นอาจสายบ้างแต่ต้องไม่ใช่วันนี้ เพราะวันนี้เป็นวันสอบคัดเลือกนักเรียนระดับชั้น ม.1 ของศรีนครินทร์ พะเยา พ่อชิทท์ได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการคุมสอบจึงต้องไปโรงเรียนให้ทันก่อนเวลา 08.00 น. พ่อชิทท์มาถึงปากทางเข้าโรงเรียนเวลาประมาณ 07.40 น. ปรากฏว่ารถผู้ปกครองมาส่งบุตรหลานเพื่อสอบเข้าเป็นจำนวนมาก จนทำให้พ่อติดอยู่หน้าป้อมยามชั่วขณะ เกือบจะไม่ทันประชุมและรับทราบห้องในการคุมสอบเสียแล้ว (เพื่อความโปร่งใส ทางโรงเรียนไม่ได้แจ้งล่วงหน้าว่าใครคุมสอบห้องไหน)

เมื่อเสียงสัญญาณดังขึ้นพร้อมเสียงประกาศให้ทุกคนเริ่มทำข้อสอบได้ ความเงียบเริ่มมาเยือน ทุกคนต่างตั้งหน้าตั้งตาทำข้อสอบอย่างเคร่งเครียด ความสามารถทุกอย่างถูกขุดขึ้นมาใช้อย่างมุ่งมั่น ไม่เว้นแม้แต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ทุกคนเคารพบูชา เด็ก ๆ บางคนพกเครื่องรางของขลังมาเพื่อเป็นกำลังใจ หลายคนยกมือขึ้นสาธุก่อนทำข้อสอบ พ่อแม่ผู้ปกครองนั่งรอลุ้นด้วยอาการกระสับกระส่ายกระวนกระวายใจจนต้องไปกราบไหว้บนบานพระราชานุเสารีย์สมเด็จย่าที่หน้าหอสมุดไอที เห็นมีความสุขเฉพาะน้องตัวเล็กที่ติดสอยห้อยตามมาด้วย ส่วนนึงวิ่งเล่นด้วยความสนุกสนาน หลายคนขึ้นขี่ไดโนเสาร์ตัวใหญ่ด้วยความตื่นเต้น เจ้าตัวเล็กเหล่านี้จะรู้มั้ยเนี่ยว่าวันนี้เขาทำอะไรกัน
ความเป็นจริงในตอนนี้คือ จะมีเด็กนักเรียนเพียงน้อยนิดเท่านั้นที่จะพบกับความสำเร็จ และอีกมากโขที่ต้องพบพาลความผิดหวังทั้งที่ตั้งใจและเพียรพยายามจนสุดความสามารถที่เด็กนักเรียนตัวเล็ก ๆ คนนึงจะกระทำได้ นั่นหมายความว่าเด็กนักเรียนส่วนใหญ่ที่มาสอบคัดเลือกในวันนี้ไม่มีค่าในเชิงผลงานที่ได้กล่าวอ้างกันหรือไม่ คำตอบคือไม่ใช่อย่างแน่นอน “ค่าของคน” ไม่ได้อยู่ที่ผลของงานเพียงอย่างเดียว หากแต่อยู่ที่การได้ลงมือกระทำอย่างที่สุดด้วยความมานะพยายามต่างหาก
วันนี้พ่อชิทท์คิดถึงน้องนะโมในแง่ของการแข่งขัน ความหวังของพ่อแม่ทุกคนล้วนแล้วแต่อยากให้บุตรหลานได้เรียนในสถานศึกษาที่ดีที่สุด เพียงเพื่อเจ้าจักได้รับโอกาสที่ดีกว่า และเร่งสั่งสมความรู้และประสบการณ์ นำพาความสำเร็จในชีวิต พ่อชิทท์กะแม่นุ้ยไม่ทราบว่าเมื่อน้องนะโมโตขึ้นจะเป็นเช่นไร หากถึงเวลาต้องสอบคัดเลือกเหมือนเด็กนักเรียนในวันนี้ น้องนะโมจะสอบได้หรือไม่ ตลอดมาและตลอดไป พ่อกับแม่ขอสัญญาว่าจะรักและดูแล พร้อมมอบโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับลูกเสมอ พ่อชิทท์กะแม่นุ้ยรักน้องนะโมครับ

ปล. ขอแนะนำโรงเรียนหน่อยนะครับ
โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ พะเยา - - -> www.sw-phayao.ac.th/2007
SRINAGARINDRA THE PRINCESS MOTHER SCHOOL, PHAYAO เป็นโรงเรียนในโครงการพิเศษของกระทรวงศึกษาธิการระบบเรียนประจำ ได้รับรางวัลโรงเรียนรางวัลพระราชทาน 2 ครั้งในช่วงเวลาเพียง 9 ปี เปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้น ม.1 - ม.6 มีทั้งหลักสูตรภาษาอังกฤษ, ภาษาไทย และหลักสูตรความสามารถพิเศษด้านดนตรี (ความร่วมมือกับม.ศิลปากร จบม.6 สามารถเรียนต่อ ม.ศิลปากรได้ทันที)
การสอบคัดเลือก, การแข่งขัน, ความหวัง, มัธยมศึกษาปีที่ 1, ศรีนครินทร์ พะเยา

02 25th, 2008 at 11:16 am
ในกรุงเทพ ว่าสังคมเด็กนักเรียนแข่งขันกันสูงแล้ว แต่ก็มีโรงเรียนและมหาวิทยาลัยดี ๆ รองรับเยอะ แต่ต่างจังหวัดนี่ โรงเรียนดี ๆ ในจังหวัดคงมีไม่มาก และก็ต้องเลือกโรงเรียนที่ใกล้ที่สุดที่พอจะไปเรียนได้
ปล. แต่ในกรุงเทพนี่ นอกจากจะแข่งขันกันเยอะแล้ว ค่าเทอมยังสุดโหดจริง ๆ ผมคงไม่ปัญญาส่งลูกเรียนโรงเรียนที่ตัวเองเรียนตอนเด็ก ๆ ได้ ส่วนมหาลัยเอกชนที่ตัวเองจบมา ตอนนี้ค่าเทอมน่าจะปาไปครึ่งแสนได้แล้วมั้ง กว่าลูกจะโตจนเรียนได้ ค่าเทอมคงไม่ต่ำกว่าเทอมละแสน
สอบเข้า ม.รัฐให้ได้นะลูก T_T
02 25th, 2008 at 11:44 am
เฮ้อ…หลักสูตรภาษาอังกฤษของที่นี่ ค่าเทอมก็ปาเข้าไปครึ่งแสนกว่า ๆ แล้วครับ
แต่กระนั้นก็ยังมีคนสนใจอยู่เยอะแฮะ หลายคนถึงกับกระเสือกกระสนมาจากต่างจังหวัดเลยอ่ะ
โลกเปลี่ยนแปลงไปไวเกิน สมัยผมเรียนอุดมศึกษา จำได้ว่าค่าเทอมแค่ 5 พันกว่าบาทเอง เอิ๊ก ๆ แบบนี้จะมีปัญญาส่งน้องนะโมมั้ยเนี่ย
02 26th, 2008 at 4:06 pm
โรงเรียนดีก็ไม่ได้การันตีว่าลูกเราจะได้ดี
โรงเรียนดีก็ไม่ได้การันตีว่าูลูุกเราจะคบเพื่อนดี
โรงเรียนไม่ดีก็ใช่ว่าลูกเราจะเรียนไม่ได้ดี
โรงเรียนไม่ดีใช่ว่าลูกเราจะคบเพื่อนไม่ดี
อยู่ที่เราปลูกฝังจิตสำนึกที่ดี สร้างภูมิคุ้มกันอบายมุขให้กับลูกเราแค่ไหน เพชรต่อให้คลุกอยู่ในตมยังไงก็เป็นเพชร (ถ้างั้นเขาจะมีโครงการเพชรในตมเหรอ)
คุณภาพของอาจารย์ที่สอนมันก็มีส่วน อาจารย์เช้าชาม-เย็นชามมีให้เห็นดาษดื่น
อาจารย์ที่สอนพิเศษตอนเย็น บางคนก็จะเอ็นดูนร.ที่เรียนด้วยเป็นพิเศษ(V.I.P)
อาจารย์เก่งใช่ว่าจะสอนเก่ง
อาจารย์บางคนไม่เก่ง แต่สอนนร.ให้เก่งกว่าอาจารย์ก็มีออกถมไป
อาจารย์ที่สอนนร.เก่งแทบตายถ้าเด็กไม่เอา มันก็เท่านั้น
หัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ - -* หาเงินลูกเดียวตอนนี้ ก่อนที่เขาจะรู้จักใช้เงิน 555+ อานาคตเป็นเรื่องอนาคตไม่อยากคิด
บางทีก็คิดขำๆ มีลูกเหมือนมีเจ้าหนี้วีไอพี 5555+
03 2nd, 2008 at 2:28 pm
ขอบคุณค่ะ เราได้ทำ linked มาหาน้องนะโมแล้วจ๊ะ
03 6th, 2008 at 3:56 am
เราๆแม่ๆก็ต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกเสมอค่ะ แต่บางครั้งาเองก็ไม่ควรลืมไปด้วยว่าหัวใจน้อยๆของลูกนั้น
ต้องการอะไร โลกคือการแข่งขัน แต่บ้านคือลำธารชโลมจิตใจและเป็นที่พักพิงในทุกยาม
03 6th, 2008 at 12:18 pm
สวัสดีครับพี่ๆ ผมได้ติดลิงค์ Namozaa.com ไว้ที่ idewblog.net แล้วนะครับ ขอบคุณครับ
03 6th, 2008 at 5:02 pm
@Dewzaa เดี๋ยวดึก ๆ ติดลิ้งค์กลับให้ครับ ขอบคุณสำหรับมิตรไมตรีคร้าบบบบ
03 6th, 2008 at 8:40 pm
แลกลิงค์เยอะ ๆ เลยนะครับ เอาคราวหน้า pr 4-5 ไปเลย บล็อคน้องเติ๊ดจะได้เกาะไปด้วย
04 21st, 2008 at 1:06 pm
สมัยนี้ไร ไร ก็แข่งขันกันเนาะ บางครั้งก็ท้อแท้ เฮ้อ!
04 21st, 2008 at 1:10 pm
A โรงเรียนนี้คุุุุ้น ๆ แหะ