บันทึกน้องนะโม

วันนี้เป็นวันที่น้องนะโมมีอายุครบ 1 เดือนพอดีครับ ไม่แปลกเลยที่หลายคนจะกล่าวว่า “ความสุข” ย่อมผ่านไปเร็วเสมอ ทุกคนยังไม่หายปราบปลื้มใจกับการมาของน้องนะโมเลย ปุ๊บปั๊บเวลาก็ล่วงเลยมาเดือนนึงแล้ว ไวจริง ๆ เหมือนเหตุการณ์มันเพิ่งผ่านไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้วเอง เอิ๊ก ๆ

เพิ่งมานั่งพินิจพิจารณาดูน้องนะโมใกล้ ๆ เมื่อคืนนี้เอง จากที่อุ้ม ๆ ดูแล้วรู้สึกว่าน้องนะโมจะหนักขึ้น แทบไม่น่าเชื่อว่าเด็กแรกเกิดเพียง 1 เดือนจะมีการเจริญเติบโตรวดเร็วมาก ยิ่งได้ย้อนกลับไปดูภาพตอนแรกเกิดเป็นต้นมา ก็เห็นความเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน ตอนนี้น้องนะโมตัวอวบอ้วนขึ้นเยอะเลย แสดงอาการยิ้มให้เห็นบ่อยครั้งขึ้น คอเริ่มแข็งและพยายามผงกหัวตอนนอนหงาย

ตอนนี้น้องนะโมกินนมเก่งและปริมาณเยอะขึ้นกว่าเดิมเป็น 2 เท่า ช่วงระยะเวลานอนเริ่มเป็นเวลามากขึ้น รวมถึงตอนตื่นนอนแล้วจะไม่ยอมหลับอีกง่าย ๆ หากไม่มีใครอยู่ใกล้ ๆ ก็จะเล่นคนเดียวก่อน แต่หากเล่นไปนาน ๆ แล้วยังไม่เห็นใคร น้องนะโมก็จะร้องงอแงทันที

อาการหนักสุดตกอยู่ที่พ่อชิทท์ เพราะพ่อต้องทำงานในเวลากลางวัน แต่ต้องช่วยดูแลนะโมในเวลากลางคืนด้วย หากคืนไหนน้องนะโมงอแงหรือเกิดอาการตาใสตอนตี 2 ตี 3 ก็ต้องเป็นหน้าที่พ่อที่ต้องลุกขึ้นมาเล่นด้วย เลยทำให้บางวันพ่อชิทท์แปลงร่างกลายเป็น “หมาแพนดี้” ไปเลย เอิ๊ก ๆ ๆ

ไม่เป็นไรนะลูก แม้จะเหนื่อยกายแต่ใจต้องไม่ท้อ พ่อและแม่มีความสุขอันยิ่งใหญ่ที่ได้ดูแลน้องนะโมครับ