บันทึกน้องนะโม

“วันนี้ฝนตก ไหลลงที่หน้าต่าง…” หุ หุ พ่อชิทท์เข้าใจว่ากะลังฤดูหนาวอยู่นะเนี่ย ที่ไหนได้ วันนี้ฝนตกกระหน่ำซัมเมอร์เซลล์ลงมาซะงั้น เลยทำให้เปียกปอนไปตาม ๆ กัน ก็ดีไปอย่างอากาศจะได้ชุ่มชื่นเย็นสบายขึ้น จากที่อากาศอบอ้าวมาหลายวัน โดยวันนี้เป็นวันที่คุณหมอนัดน้องนะโมไปตรวจสุขภาพและรับวัคซีนไวรัสตับอักเสบ บี ครั้งที่ 2 (ครบอายุ 1 เดือน) ดังนั้นพ่อชิทท์ก็เลยขออนุญาตหยุดงานครึ่งวัน (ภาคบ่าย) เพื่อพาน้องนะโมไปโรงพยาบาล

พอมาถึงโรงพยาบาลก็ได้รับการตรวจสุขภาพทั่วไป ผลปรากฏว่าตอนนี้น้องนะโมมีน้ำหนัก 4,400 กรัม (แรกคลอด 2,855 กรัม), ส่วนสูง 55 เซนติเมตร (แรกคลอด 50 เซนติเมตร), รอบศีรษะ 35.5 เซนติเมตร (แรกคลอด 31 เซนติเมตร) สุขภาพโดยรวมแข็งแรงสมบูรณ์ดีมาก

หลังจากตรวจสุขภาพน้องนะโมเสร็จก็ถึงเวลาสำคัญ นั่นก็คือการฉีดวัคซีนให้น้องนะโมนั่นเอง รู้สึกว่าเข็มแรกจะฉีดตอนแรกเกิดที่ต้นสะโพกด้านซ้าย สำหรับเข็มที่ 2 ในวันนี้จะฉีดที่ต้นขาขวา ทีแรกพ่อชิทท์กะว่าจะถ่ายคลิปตอนที่คุณหมอฉีดวัคซีนให้นะโมซักหน่อย ที่ไหนได้ พอน้องนะโมถูกคุณหมอฉีดแค่นั้นก็ร้องลั่นขึ้นมาทันที เลยทำให้พ่อชิทท์ใจฝ่อพาลถึงกับเลิกถ่ายทันทีเช่นกัน น้องนะโมร้องไห้ซักพักก็หยุด แต่น้ำตาก็ยังคลอเบ้าอยู่ สังเกตภาพแรกดี ๆ ครับ น้ำตายังไม่แห้งเลย เพิ่งเห็นวันนี้นี่เองว่าน้องนะโมร้องไห้แล้วมีน้ำตาด้วย พ่อชิทท์กะแม่นุ้ยยิ่งสงสารน้องนะโมเข้าไปใหญ่ แต่ก็ต้องตัดใจเพราะวัคซีนมีประโยชน์กับนะโมมากนั่นเอง

คุณหมอบอกกับพ่อชิทท์กะแม่นุ้ยว่า น้องนะโมจะรู้สึกปวดประมาณวันนึง เลยให้ยาแก้ปวดและบรรเทาอาการไข้ชนิดน้ำรสองุ่นมาด้วย ตอนขากลับก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น น้องนะโมหลับสบายตลอดทาง แม้พ่อชิทท์จะขับรถลงหลุมบ้างบางครั้ง น้องนะโมก็ไม่ยอมตื่น สงสัยจะเหนื่อยกับการเดินทาง เรื่องมาเกิดตอนกลับมาถึงบ้านแล้ว ปกติพอน้องนะโมกินนมเสร็จก็จะเล่นก่อน จากนั้นจึงค่อย ๆ นอน แต่วันนี้กินนมแล้วก็งอแงตลอด ไม่ยอมนอน ทำยังไงก็ไม่นอน ได้แต่ร้องงอแงท่าเดียว เวลาผ่านไปเกือบ 4 ชั่วโมงก็ไม่นอนเสียที สุดท้ายคิดได้ว่าอาจจะรู้สึกปวดก็ได้ เลยนำยาที่ได้มาให้น้องนะโมกิน ปรากฏว่าหลับยาวในทันที เฮ้อ…ขอให้น้องนะโมหายไว ๆ นะครับ

วันนี้พ่อชิทท์ว่างเว้นจากการทำงานในช่วงเวลาอาบน้ำของนะโมพอดี ก็เลยได้มีโอกาสช่วยแม่นุ้ยเตรียมน้ำและอุปกรณ์การอาบน้ำสำหรับนะโม ปกติแม่นุ้ยจะอาบน้ำให้นะโมประมาณบ่าย 2 โมงเป็นต้นไป แต่ไม่สามารถระบุเวลาที่แน่นอนได้ ทั้งนี้แล้วแต่ว่านะโมจะตื่นนอนในช่วงไหน สำหรับวันนี้นะโมนอนหลับนานเป็นพิเศษ กว่าจะตื่นก็เกือบ 4 โมงเย็นแล้ว

ในหนังสือคู่มือการเลี้ยงลูกกล่าวไว้ว่า การเตรียมน้ำสำหรับอาบน้ำเด็ก ควรมีปรอทวัดอุณหภูมิเพื่อตรวจสอบความร้อนของน้ำให้ได้ประมาณ 37-40 องศา โดยประมาณ แต่วันนี้พ่อชิทท์ไม่ได้วัดอุณหภูมิแต่ใช้วิธีกะเอา เลยทำให้น้ำที่เตรียมไว้เย็นกว่าทุกวัน พอได้เวลาก็ต้องเช็ดหน้าและสระผมก่อน จากนั้นจึงนำเจ้าตัวเล็กลงอ่าง และใช้ฟองน้ำที่หยดสบู่เหลวสำหรับทารกถูเบา ๆ ทั่วทั้งตัว เน้นเป็นพิเศษตรงซอกคอ ข้อพับต่าง ๆ

จากการสังเกตในวันนี้ ทำให้พ่อชิทท์รู้ในทันทีว่าน้องนะโมชอบอาบน้ำมาก อาบน้ำไปยิ้มไป ดูมีความสุขมาก ๆ นี่หากน้ำที่เตรียมไว้อุ่นกว่านี้ น้องนะโมคงไม่ตัวสั่นตอนอาบเสร็จ แม่นุ้ยต้องรีบพาไปเช็ดตัวให้แห้งและห่อด้วยผ้าขนหนูทันที พ่อชิทท์ขอโทษ ต่อไปหากพ่อมีโอกาสเตรียมน้ำให้น้องนะโมอีก พ่อจะเตรียมน้ำให้ได้มาตราฐาน ISO 1000000 เลย 5 5 +

เมื่อน้องนะโมสบายตัวหลังจากอาบน้ำเสร็จ แม่นุ้ยก็จะจับทาเบบี้ออยและแป้ง จากนั้นก็สวมชุดหล่อ ๆ ให้ทันที ระหว่างเลือกชุดอยู่นั้น น้องนะโมก็เล่นปืนฉีดน้ำกับพ่อชิทท์ เล็งแม่นตรงกระเป๋าเสื้อซะด้วย พุ่งปรี๊ดเลยทีเดียว 5 5 5 เผลอนึกในใจว่าทำไมไม่ฉี่ตั้งแต่ตอนอาบน้ำนะ เลยได้ทราบความลับอีกอย่างจากแม่นุ้ยว่า น้องนะโมจะไม่ฉี่ในอ่างอาบน้ำเด็ดขาด จะฉี่หลังจากอาบน้ำเสร็จเสมอ เฮ้ย! หัดมีมารยาทในการใช้สระว่ายน้ำซะด้วย…น่าตีซะจริง ๆ 5 5 5

เมื่อเวลาเริ่มเดินทางกับการเฝ้ารอคอยอีกหนึ่งชีวิตเพื่อจะมาเติมเต็มคำว่ากันและกัน ล่วงเลยผ่านไปไวเหมือนโกหก ถึงวันนี้น้องนะโมอายุได้ 13 วันแล้วครับ ตั้งแต่วันที่นะโมกลับมาถึงบ้าน ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป จากบ้านที่เงียบเหงาก็เริ่มคึกคักด้วยผู้คนที่แวะเวียนมาเยี่ยมน้องนะโมอย่างไม่ขาด เมื่อนะโมได้เวลานอน ทั่วทั้งบ้านก็ถูกขับกล่อมด้วยเสียงเพลงบางเบา ซึ่งพ่อชิทท์เชื่อว่าจะทำให้นะโมหลับสบายและมีพัฒนาการทางสมองที่ดี

อากาศที่บ้านของน้องนะโมในช่วงนี้เย็นจัด โดยเฉพาะตอนกลางดึกถึงรุ่งสาง อากาศก็จะยิ่งหนาวเหน็บเข้าถึงขั้วหัวใจ ทำให้น้องนะโมตื่นบ่อยในช่วงเวลากลางคืน ดีนะที่พ่อชิทท์ซื้อถุงนอนไว้ให้นะโมก่อนแล้ว จึงให้ให้นะโมนอนหลับสบายขึ้น และแม้นะโมจะตื่นบ่อยแต่ก็ไม่งอแง ร้องบ้างตอนตื่นนอน แต่พอได้รับการเปลี่ยนผ้าอ้อม และดูดนมอุ่น ๆ นะโมก็หยุดร้องทันทีครับ

วันนี้สะดือของนะโมแห้งสนิทและหลุดออกมาเรียบร้อยแล้ว อีกประมาณ 2-3 วัน ก็คงได้อวดสะดือจุ่น ๆ แล้วครับ ไว้นะโมจะให้พ่อชิทท์ถ่ายภาพเท่ ๆ มาอวดทุกคนเลย รวมถึงภาพนะโมตอนตื่นนอนซึ่งหาดูยากมากด้วย ดีไม่ดีหากพ่อมีฝีมือและความอดทนพอ อาจจะได้เห็นภาพนะโมตอนยิ้มด้วยนา

ถ้าจะนับวันที่นะโมจะออกมาดูโลกก็เหลืออีกไม่กี่สัปดาห์แล้ว พ่อกะแม่จึงวางแผนเตรียมซื้อของไว้ให้นะโม เลยต้องศึกษาจากผู้มีประสบการณ์และหนังสือ โดยเฉพาะพ่อชิทท์รีบซื้อหนังสือ”ห่วงใยคุณแม่ดูแลลูกน้อย”มาให้แม่นุ้ยอ่านศึกษาวิธีเลี้ยงนะโมก่อนเลย สงสัยกลัวแม่เลี้ยงนะโมได้ไม่ดี อะฮ๊า..รู้จักแม่นุ้ยน้อยไปเสียแล้ว นอกจากนี้พ่อชิทท์ยังเข้าเว็บไซต์ต่างๆเพื่อหาข้อมูลของที่ต้องเตรียมสำหรับเด็กแรกเกิด และของใช้ของนะโมที่ดี มีคุณภาพ โดยเฉพาะเน้นความปลอดภัยแก่นะโม (แต่ก็ไม่ลืมดูเรื่องราคา)เห็นพ่อโทรมาเล่าให้แม่ฟังว่าไปตอบแบบสอบถามให้สินค้าเด็กยี่ห้อหนึ่งจนได้ส่วนลดตั้ง 30% แนะ ฮึๆๆ พ่อนะโมก็งกเหมือนกันแฮะ