บันทึกน้องนะโม

เมื่อวานนี้เป็นวันอายุครบ 34 สัปดาห์ของนะโมครับทุกครั้งที่นะโมโตขึ้นๆแม่จะมีอาการเจ็บสะดือและคันตามหน้าท้อง แต่แม่พยายามไม่เกาเพราะกลัวท้องลายเดี๋ยวจะไม่สวย ที่จริงแม่นะโมเป็นคนสวยคนหนึ่งนะเพราะตอนสาวๆมีคนมาจีบเยอะเหมือนกันแต่ที่แม่เลือกพ่อเห็นว่าพ่อตื้อเก่งเลยใจอ่อน อุอุอุ หลายคนกว่าจะรู้ว่าลูกเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายก็ต้องซาวน์ฯกันหลายครั้ง แต่นะโมนะแม่รู้ตั้งแต่นะโมอายุ 18 สัปดาห์แล้ว เพราะนะโมไม่ปิดบังแม่เลยเห็นเจี๊ยวตั้งแต่เล็กๆ แม่กะพ่อจึงซื้อของเตรียมให้นะโมถูก แต่พ่อรู้สึกจะชอบสีฟ้าแน่เลยของนะโมจึงเป็นสีฟ้าไปซะทุกอย่าง หมดตังค์ไปก็เยอะแต่ยังซื้อไม่ครบซะที แต่เอ๊..นะโมก็ตัวเล็กนิดเดียวแต่ทำไมมีของใช้เยอะแยะเลยละครับ พอใกล้กำหนดคลอดแม่ก็ยิ่งนอนไม่ค่อยหลับ และมีอาการปวดเข่า ปวดขา อิอิอิ ก็นะโมตัวโตมากขึ้นจนแม่จะรับนำหนักไม่ไวแล้วววว. สองสามวันนี้พ่อมีงานเยอะจึงต้องให้แม่โทรไปปลุกขึ้นมาทำงาน แม่เลยขอให้นะโมอยู่เป็นเพื่อน นะโมก็เป็นเด็กดีคุยกับแม่จนดึก แม่เข้านอนจึงได้นอนพร้อมกัน แต่ชวงนี้อากาศหนาววววมั่กๆ ต้องดูแลรักษาสุขภาพกันมากหน่อย อยากบอกพ่อว่าอย่ามัวทำงานจนไม่สบายนะนะโมเป็นห่วง

ถ้าจะนับวันที่นะโมจะออกมาดูโลกก็เหลืออีกไม่กี่สัปดาห์แล้ว พ่อกะแม่จึงวางแผนเตรียมซื้อของไว้ให้นะโม เลยต้องศึกษาจากผู้มีประสบการณ์และหนังสือ โดยเฉพาะพ่อชิทท์รีบซื้อหนังสือ”ห่วงใยคุณแม่ดูแลลูกน้อย”มาให้แม่นุ้ยอ่านศึกษาวิธีเลี้ยงนะโมก่อนเลย สงสัยกลัวแม่เลี้ยงนะโมได้ไม่ดี อะฮ๊า..รู้จักแม่นุ้ยน้อยไปเสียแล้ว นอกจากนี้พ่อชิทท์ยังเข้าเว็บไซต์ต่างๆเพื่อหาข้อมูลของที่ต้องเตรียมสำหรับเด็กแรกเกิด และของใช้ของนะโมที่ดี มีคุณภาพ โดยเฉพาะเน้นความปลอดภัยแก่นะโม (แต่ก็ไม่ลืมดูเรื่องราคา)เห็นพ่อโทรมาเล่าให้แม่ฟังว่าไปตอบแบบสอบถามให้สินค้าเด็กยี่ห้อหนึ่งจนได้ส่วนลดตั้ง 30% แนะ ฮึๆๆ พ่อนะโมก็งกเหมือนกันแฮะ

ช่วงนี้เป็นช่วงระทึกของพี่นักเรียนทุกคน เพราะถึงเวลาต้องทดสอบความรู้วัดผลสัมฤทธิ์ปลายภาคเรียน พ่อชิทท์กะแม่นุ้ยจึงยุ่งซะไม่มี (มีพ่อแม่เป็นคุณครูก็งี้) โดยเฉพาะนะโมต้องอยู่เป็นเพื่อนแม่ทำงานดึกมาหลายคืน บางทีแม่นั่งทำงานนานๆแล้วนะโมอึดอัด จึงงอนแม่นิดหน่อยด้วยการกระตุกเท้าทิ่มท้องแม่ จริง ๆ นะโมก็รู้นะว่าแม่เค้าทำงานหาเงินไว้ให้นะโมน่ะแหละ แต่ด้วยความไร้เดียงสาบวกกับความซนนิดหน่อยเลยทำให้นะโมทำไปด้วยความไม่รู้ แต่นะโมว่าแม่เข้าใจนะ เพราะแม่ก็รู้ว่าการนั่งทำงานนาน ๆ ทำให้ปวดหลังมาก และนะโมก็โตขึ้นทุกวัน เวลาแม่จะทำอะไรก็รู้สึกอึดอัดและลำบากมากขึ้น บางวันแม่สอนพี่นักเรียนจนเท้างี้บวมเบ่ง แต่แม่ก็อดทนไม่บ่นสักคำ(สงสารแม่จัง) นี่ขนาดนะโมอายุแค่ 26 สัปดาห์นะนี่ อีกหน่อยแม่คงลำบากมากกว่านี้เยอะ ผลพวงของความเครียดจากการทำงานทำให้แม่เบื่ออาหาร ทานข้าวไม่อร่อยแต่แม่ก็ไม่เคยทิ้งนะโม ยังหาของที่มีประโยชน์ให้นะโมทานทุกวัน ทั้งยังดื่มนมวันละ 3 แก้ว นะโมรู้สึกว่าแม่รักนะโมมาก ต่อไปนะโมขอสัญญาว่าจะไม่ดื้อไม่ซนกับแม่อีกแล้วนะคร๊าบ แม่จ๋า…นะโมขอโทษ

สัปดาห์นี้นะโมอายุครบ 25 สัปดาห์แล้ว พัฒนาการที่เห็นได้ชัดคือนะโมจะดิ้นแรงขึ้น และรู้จักการตอบสนองต่อสิ่งเร้าภายนอกเช่น ถ้าได้ยินเสียงดังหนวกหู หรือได้ยินเสียงคุณแม่เรียกนะโมจะดิ้นทันที โดยเฉพาะเวลาหิว หากคุณแม่ยังไม่ทานข้าวสักที นะโมจะประท้วงโดยการดิ้นให้คุณแม่รู้ หรือถ้าคุณแม่ทานอาหารเสร็จได้สักพัก นะโมจะดิ้นนิดหน่อยเหมือนชอบใจที่ได้ทานอาหารอิ่มแล้ว คุณแม่คนอื่นที่มีอายุครรภ์ประมาณนี้คงรู้ดีว่าเวลาที่ลูกดิ้นนั้น คุณแม่จะมีความสุขมากแค่ไหน เพราะนอกจากจะแสดงว่าลูกสมบูรณ์แล้ว ยังรู้สึกรักและผูกพันกันมากขึ้น คุณหมอแนะนำให้แม่นุ้ยว่าถ้าอยากให้นะโมฉลาดและอารมณ์ดี ไม่งอแงเวลาคลอดออกมา ให้เปิดเพลงบรรเลงให้นะโมฟังเบา ๆ เล่นและพูดคุยกับนะโมเวลาที่โมดิ้น ไม่ต้องกลัวคนอื่นจะว่าแม่นุ้ยบ้า เพราะถึงบ้าก็บ้ารัก..”นะโม”