บันทึกน้องนะโม

เค้าเล่ากันว่าเวลาเด็กไปหาหมอเด็กๆจะกลัวกันมากบางคนถึงกับร้องไห้จ้าไม่ฟังเสียงใคร ไม่ว่าพ่อหรือแม่จะปลอบสักเพียงใดก็ไม่หยุดร้อง แต่กับนะโมไม่ใช่อยู่แล้ว เพราะทุกครั้งที่แม่พาไปหาหมอนะโมจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ นะโมจะตื่นก่อนเวลาแถมยังดิ้นตั้งแต่ขึ้นรถจนถึงคลินิก(โรงพยาบาลก็เป็น) ยิ่งถึงเวลาที่คุณหมอมาตรวจท้องแม่ คุณหมอจะจับเพื่อดูขนาดท้อง วัดระดับยอดมดลูก และถึงเวลาที่นะโมจะได้แผลงฤทธิ์คือตอนคุณหมอฟังเสียงหัวใจ โดยใช้เครื่องฟังตอนนี้แหละที่นะโมชอบเตะท้องแม่แรงๆ จนคุณหมอเกือบหูอื้อ ก็นะโมพูดไม่ได้ เลยทักทายด้วยวิธีนี้แทน คุณหมอจะได้รู้ว่านะโมแข็งแรงดีจริงๆ เมื่อวานนะโมก็ไปหาคุณหมอมา เจอสาวสวยชื่อน้องพลอย(รู้จักเพราะแม่นั่งอยู่ข้างๆ)น้องพลอยมาฉีดวัคซีน นะโมเห็นน่ารักดีเลยเตะท้องแม่เพื่อให้แม่ถามชื่อให้ ขณะคุยอยู่นะโมดิ้นไม่ยอมหยุดจนน้องพลอยกลับยังดิ้นส่งท้าย แม่เลยแซวใหญ่ว่า”ไม่วายเจ้าชู้ตั้งแต่ยังไม่เกิดเลยนะ”

นับวันนะโมก็ยิ่งตัวโตขึ้น ท้องแม่ก็เลยใหญ่ขึ้นด้วย นะโมตัวโตคับท้องแม่นุ้ยแล้วจากที่เคยดิ้นดุ๊กดิ๊กๆ ก็กลายเป็นดิ้นแรงจนตุงไปทางโน้นทีทางนี้ที จนท้องแม่โย้ไปโย้มา บางทีก็ปูดออกมาเป็นก้อนกลมๆ แข็งๆ ไม่รู้ว่าแขนหรือขา แถมเดี๋ยวนี้นะโมดิ้นแรงมากจนแม่นุ้ยร้องอูย โอย เป็นคราวๆ ไป ยิ่งถ้าวันไหนนะโนเมื่อยและอยากเหยียดขาบ้างถึงกับทำให้แม่หัวเราะออกมาเลย “อะไรปูดออกมานี่ลูก ดูซิ…น่าเกลียดเชียว” แล้วแม่ก็จะเอามือมาจับๆ ดูว่านะโมยังแข็งแรงและเป็นเด็กดีอยู่รึเปล่า

ทุกวันพอถึงเวลา 06.00 น. นะโมคนดีก็จะปลุกแม่นุ้ยให้ตื่นเพื่อเตรียมตัวไปทำงาน(หาอะไรอร่อยๆให้นะโมด้วย) นะโมจะดิ้นอย่างดีใจมากถ้าได้กินของที่ถูกใจ แต่มีอยู่เย็นวันหนึ่งที่นะโมไม่มีแรงดิ้นเลยหลังจากแม่ทานข้าวเสร็จ ก็แม่ทานปลาทับทิมตัวเกือบ 1 กิโลพร้อมผักนึ่ง+ข้าวอีก 2 จานคนเดียวหมด ปรากฎว่าทั้งคืนนั้นนะโมหมดแรงดิ้นจนกระทั้งเช้า มีแรงคุยกับแม่ก็สายแล้ว(จริงๆกลัวแม่เป็นห่วงว่านะโมไม่ดิ้น)แต่รอบนี้ดิ้นเยอะกว่าทุกวันเพราะชดเชยที่หายไปทั้งคืน

มาอยู่บ้านได้ 13 วัน แม่กะนะโมก็ต้องกลับตากแล้ว คืนวันที่23 ต.ค. พ่อจึงพาไปกินหมูกะทะเป็นการเลี้ยงส่งให้ นานๆแม่กะนะโมจะได้มากินหมูกะทะกับเขาสักครั้งหนึ่งวันนี้จึงกินเสียพุงกาง พ่อเลือกตักแต่สิ่งที่แม่ชอบ (มากที่สุดเห็นจะเป็นปลาหมึก) มาให้ แต่สิ่งที่นะโมชอบคือผักก็ตั้งแต่แม่ท้องแม่ก็ชอบกินผักเป็นชีวิตจิตใจจนโดนพ่อแซวบ่อยๆว่า “ท้องต่อไปขอให้เป็นแบบนี้อีกนะ”ตอนแรกที่กินนะโมก็มีแรงดิ้นตุบ ตับอยู่ แต่พอแม่กินมากๆเข้าเบียดนะโมจนไม่มีที่จะดิ้นได้ เลยได้แต่นอนนิ่งด้วยความอิ่มแป้