บันทึกน้องนะโม

น้องนะโมโตขึ้นทุกวัน พัฒนาการต่าง ๆ สมวัยค่อนไปทางเกินวัยเสียด้วยซ้ำ ตอนนี้เริ่มคว่ำและผงกหัวได้แล้ว บางครั้งก็พูดกะพ่อชิทท์และแม่นุ้ยเสียงอ้อแอ้ ๆ แปลไม่รู้ภาษา แต่พ่อกะแม่ก็เข้าใจว่าน้องนะโมอารมณ์ดี ช่วงนี้อากาศที่บ้านร้อนมาก น้องนะโมจึงชอบอาบน้ำเป็นพิเศษ อ่างอาบน้ำส่วนตัวของนะโมแคบลงถนัดตาเมื่อเทียบขนาดตัวที่โตขึ้น หลังจากอาบน้ำเสร็จก็จะยิ่งส่งเสียงอ้อแอ้และอารมณ์ดี ยิ้มแย้มแจ่มใส รู้ทันทีว่าน้องนะโมมีความสุขมาก

เวลาไม่เคยคอยใคร ผ่านแล้วผ่านไปไวยิ่งกว่าโกหก จำเพาะตอนที่เรามีความสุขเท่านั้น วานนี้น้องนะโมอายุครบ 90 วันพอดี นั่นหมายความว่าครบกำหนดที่แม่นุ้ยลาคลอดด้วย แม่นุ้ยจึงต้องเดินทางกลับไปทำงาน แม้ห่วงใยและใจคิดถึง แต่ด้วยระยะทางที่ไกลโข ห่างจากบ้าน 500 กว่ากิโลเมตร ดังนั้นน้องนะโมก็ต้องอดทน อดใจรอ รอจนกว่าจะสิ้นเดือนเป็นอย่างน้อย เพราะเป็นเวลาที่โรงเรียนปิดภาคเรียนอย่างเป็นทางการ หากแม่นุ้ยแลกเวรประจำวันช่วงปิดภาคเรียนได้ น้องนะโมคงได้พบกับแม่นุ้ยโดยไว ยังไงพ่อชิทท์กับน้องนะโมก็ขอเป็นกำลังใจให้แม่นุ้ยครับ และพ่อชิทท์ขอรับรองว่าจะดูแลน้องนะโมเป็นอย่างดี น้องนะโมขอสัญญาว่าจะเป็นเด็กดีคร้าบบบบ

พักนี้เริ่มสังเกตเห็นน้องนะโมเป่าปากเล่นน้ำลาย บางครั้งเป่าปากทำเสียงพรู ๆ ๆ ด้วย เฮ้อ…เลยกังวลใจว่าเจ้าตัวเล็กเป็นอะไรหรือเปล่านะ ว่าแล้วต้องรีบเอาผ้ากันเปื้อนมาผูกที่คอนะโมทันที ไม่งั้นเปียกหมดแน่ เอิ๊ก ๆ

จากการค้นหาข้อมูลพบว่า ลักษณะการเป่าปากเล่นน้ำลายของน้องนะโมเป็นอาการปกติที่เกิดขึ้นกับเด็กอายุ 3-4 เดือน (หุ หุ ว่าแต่น้องนะโมยังไม่ถึงนี่นา ) เกิดจากน้องนะโมต้องการสื่อสารอะไรบางอย่างกับพ่อและแม่นั่นเอง อืม…ต่อไปพ่อชิทท์กะแม่นุ้ยต้องสังเกตน้องนะโมอย่างใกล้ชิดแล้วล่ะ น้องนะโมต้องการจะพูดอะไรน้าาาาาาา

อีกเรื่องคือน้องนะโมเริ่มอมนิ้วมือแล้ว ชักติดใจหรือไงไม่ทราบ เผลอเป็นไม่ได้ เห็นอีกทีมือแฉะด้วยน้ำลายเยิ้มมมเชียว 5 5 5 สงสัยต้องหาจุกนมปลอมให้ซะแล้ว

ผ่านพ้นช่วง 2 เดือนมาหมาด ๆ น้องนะโมได้รับวัคซีนเป็นครั้งที่ 3 คุณหมอบอกว่าวัคซีนครั้งนี้จะทำให้น้องนะโมเป็นไข้เล็กน้อย ประมาณวันสองวันก็จะหายเอง ให้ดูแลเป็นพิเศษแต่ไม่ต้องเป็นกังวลมาก ในคืนแรกรู้สึกว่าเจ้าตัวเล็กจะซึม ๆ ไปหน่อย แตะหน้าผากจะอุ่น ๆ แต่อาการทุกอย่างก็เป็นปกติ ยังกินนมและเล่นซนได้เหมือนเดิม เห็นแบบนี้แล้วพ่อชิทท์กะแม่นุ้ยก็โล่งอกไปที

ตอนนี้น้องนะโมมีน้ำหนัก 5.4 กิโลกรัม สูง 60 เซนติเมตร แล้วครับ น้องนะโมโตไว ๆ นะลูก. . .

เคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า “ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน” หากพินิจพิจารณาก็อาจเป็นความจริงอยู่บ้าง ถ้าตั้งคำถามต่อว่า คนธรรมดาคนนึงตั้งใจทำงานสักอย่างด้วยความมุ่งมั่นพยายามอย่างที่สุด แต่ผลที่ได้ไม่เป็นดังมุ่งหวังและมาดมั่น คนผู้นั้นไม่มีค่าเลยล่ะหรือ หากเพียงเขาทำงานไม่บังเกิดผล

วันนี้เจอเหตุการณ์ให้ได้คิด เริ่มจากเช้าวันเสาร์ที่ธรรมดาของใครหลายคน แต่เป็นอีกเช้าวันเสาร์ที่ไม่ธรรมดาสำหรับบางคน พ่อชิทท์พยายามงัวเงียตื่นนอนด้วยกลัวไปทำงานไม่ทัน คืนที่ผ่านมาน้องนะโมขุดพ่อชิทท์กะแม่นุ้ยขึ้นมาเล่นด้วยกลางดึกเสียด้วยซิ วันอื่นอาจสายบ้างแต่ต้องไม่ใช่วันนี้ เพราะวันนี้เป็นวันสอบคัดเลือกนักเรียนระดับชั้น ม.1 ของศรีนครินทร์ พะเยา พ่อชิทท์ได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการคุมสอบจึงต้องไปโรงเรียนให้ทันก่อนเวลา 08.00 น. พ่อชิทท์มาถึงปากทางเข้าโรงเรียนเวลาประมาณ 07.40 น. ปรากฏว่ารถผู้ปกครองมาส่งบุตรหลานเพื่อสอบเข้าเป็นจำนวนมาก จนทำให้พ่อติดอยู่หน้าป้อมยามชั่วขณะ เกือบจะไม่ทันประชุมและรับทราบห้องในการคุมสอบเสียแล้ว (เพื่อความโปร่งใส ทางโรงเรียนไม่ได้แจ้งล่วงหน้าว่าใครคุมสอบห้องไหน)

เมื่อเสียงสัญญาณดังขึ้นพร้อมเสียงประกาศให้ทุกคนเริ่มทำข้อสอบได้ ความเงียบเริ่มมาเยือน ทุกคนต่างตั้งหน้าตั้งตาทำข้อสอบอย่างเคร่งเครียด ความสามารถทุกอย่างถูกขุดขึ้นมาใช้อย่างมุ่งมั่น ไม่เว้นแม้แต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ทุกคนเคารพบูชา เด็ก ๆ บางคนพกเครื่องรางของขลังมาเพื่อเป็นกำลังใจ หลายคนยกมือขึ้นสาธุก่อนทำข้อสอบ พ่อแม่ผู้ปกครองนั่งรอลุ้นด้วยอาการกระสับกระส่ายกระวนกระวายใจจนต้องไปกราบไหว้บนบานพระราชานุเสารีย์สมเด็จย่าที่หน้าหอสมุดไอที เห็นมีความสุขเฉพาะน้องตัวเล็กที่ติดสอยห้อยตามมาด้วย ส่วนนึงวิ่งเล่นด้วยความสนุกสนาน หลายคนขึ้นขี่ไดโนเสาร์ตัวใหญ่ด้วยความตื่นเต้น เจ้าตัวเล็กเหล่านี้จะรู้มั้ยเนี่ยว่าวันนี้เขาทำอะไรกัน

ความเป็นจริงในตอนนี้คือ จะมีเด็กนักเรียนเพียงน้อยนิดเท่านั้นที่จะพบกับความสำเร็จ และอีกมากโขที่ต้องพบพาลความผิดหวังทั้งที่ตั้งใจและเพียรพยายามจนสุดความสามารถที่เด็กนักเรียนตัวเล็ก ๆ คนนึงจะกระทำได้ นั่นหมายความว่าเด็กนักเรียนส่วนใหญ่ที่มาสอบคัดเลือกในวันนี้ไม่มีค่าในเชิงผลงานที่ได้กล่าวอ้างกันหรือไม่ คำตอบคือไม่ใช่อย่างแน่นอน “ค่าของคน” ไม่ได้อยู่ที่ผลของงานเพียงอย่างเดียว หากแต่อยู่ที่การได้ลงมือกระทำอย่างที่สุดด้วยความมานะพยายามต่างหาก

วันนี้พ่อชิทท์คิดถึงน้องนะโมในแง่ของการแข่งขัน ความหวังของพ่อแม่ทุกคนล้วนแล้วแต่อยากให้บุตรหลานได้เรียนในสถานศึกษาที่ดีที่สุด เพียงเพื่อเจ้าจักได้รับโอกาสที่ดีกว่า และเร่งสั่งสมความรู้และประสบการณ์ นำพาความสำเร็จในชีวิต พ่อชิทท์กะแม่นุ้ยไม่ทราบว่าเมื่อน้องนะโมโตขึ้นจะเป็นเช่นไร หากถึงเวลาต้องสอบคัดเลือกเหมือนเด็กนักเรียนในวันนี้ น้องนะโมจะสอบได้หรือไม่ ตลอดมาและตลอดไป พ่อกับแม่ขอสัญญาว่าจะรักและดูแล พร้อมมอบโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับลูกเสมอ พ่อชิทท์กะแม่นุ้ยรักน้องนะโมครับ

ปล. ขอแนะนำโรงเรียนหน่อยนะครับ
โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ พะเยา - - -> www.sw-phayao.ac.th/2007
SRINAGARINDRA THE PRINCESS MOTHER SCHOOL, PHAYAO เป็นโรงเรียนในโครงการพิเศษของกระทรวงศึกษาธิการระบบเรียนประจำ ได้รับรางวัลโรงเรียนรางวัลพระราชทาน 2 ครั้งในช่วงเวลาเพียง 9 ปี เปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้น ม.1 - ม.6 มีทั้งหลักสูตรภาษาอังกฤษ, ภาษาไทย และหลักสูตรความสามารถพิเศษด้านดนตรี (ความร่วมมือกับม.ศิลปากร จบม.6 สามารถเรียนต่อ ม.ศิลปากรได้ทันที)