บันทึกน้องนะโม

ทุกวันพอถึงเวลา 06.00 น. นะโมคนดีก็จะปลุกแม่นุ้ยให้ตื่นเพื่อเตรียมตัวไปทำงาน(หาอะไรอร่อยๆให้นะโมด้วย) นะโมจะดิ้นอย่างดีใจมากถ้าได้กินของที่ถูกใจ แต่มีอยู่เย็นวันหนึ่งที่นะโมไม่มีแรงดิ้นเลยหลังจากแม่ทานข้าวเสร็จ ก็แม่ทานปลาทับทิมตัวเกือบ 1 กิโลพร้อมผักนึ่ง+ข้าวอีก 2 จานคนเดียวหมด ปรากฎว่าทั้งคืนนั้นนะโมหมดแรงดิ้นจนกระทั้งเช้า มีแรงคุยกับแม่ก็สายแล้ว(จริงๆกลัวแม่เป็นห่วงว่านะโมไม่ดิ้น)แต่รอบนี้ดิ้นเยอะกว่าทุกวันเพราะชดเชยที่หายไปทั้งคืน

ถ้าจะนับวันที่นะโมจะออกมาดูโลกก็เหลืออีกไม่กี่สัปดาห์แล้ว พ่อกะแม่จึงวางแผนเตรียมซื้อของไว้ให้นะโม เลยต้องศึกษาจากผู้มีประสบการณ์และหนังสือ โดยเฉพาะพ่อชิทท์รีบซื้อหนังสือ”ห่วงใยคุณแม่ดูแลลูกน้อย”มาให้แม่นุ้ยอ่านศึกษาวิธีเลี้ยงนะโมก่อนเลย สงสัยกลัวแม่เลี้ยงนะโมได้ไม่ดี อะฮ๊า..รู้จักแม่นุ้ยน้อยไปเสียแล้ว นอกจากนี้พ่อชิทท์ยังเข้าเว็บไซต์ต่างๆเพื่อหาข้อมูลของที่ต้องเตรียมสำหรับเด็กแรกเกิด และของใช้ของนะโมที่ดี มีคุณภาพ โดยเฉพาะเน้นความปลอดภัยแก่นะโม (แต่ก็ไม่ลืมดูเรื่องราคา)เห็นพ่อโทรมาเล่าให้แม่ฟังว่าไปตอบแบบสอบถามให้สินค้าเด็กยี่ห้อหนึ่งจนได้ส่วนลดตั้ง 30% แนะ ฮึๆๆ พ่อนะโมก็งกเหมือนกันแฮะ

ที่จังหวัดพะเยามีพระประจำจังหวัดคู่บ้านคู่เมือง เป็นที่เคารพสักการะของผู้คนในจังหวัดพร้อมทั้งผู้คนที่เดินทางมาเที่ยว คือ “พระเจ้าตนหลวง” ประดิษฐานอยู่ที่วัดศรีโคมคำ(หรือวัดพระเจ้าตนหลวง) วันนี้พ่อใจดีพาแม่กะนะโมมาไหว้พระเจ้าตนหลวงเพื่อความเป็นศิริมงคลก่อนกลับจังหวัดตาก พอไปถึงก็ต้องร้องอ๋อว่าทำไมถึงชื่อพระเจ้าตนหลวง ก็องค์พระนั้นยิ่งใหญ่สมชื่อจริง เอานะโมมาเรียงต่อกันสักร้อยคนก็ยังได้ไม่ถึงครึ่งของตัวพระ แต่ที่นะโมชอบมากก็ตรงบริเวณวัด ร่มรื่นน่าคลานเล่นมากๆ เลย แต่ผมยังต้องอยู่ในท้องแม่อีกนาน แค่คิดไว้ก่อนเท่านั้นแหละคร๊าบ

พ่อชิทท์เคยไปถามลักษณะการดูท้องว่าลักษณะอย่างไรจึงเป็นลูกผู้ชาย หรือลูกผู้หญิง ซึ่งก็ได้คำตอบมา 2 อย่างคือ 1.ดูที่สะดือคุณแม่ถ้าหงายหรือจุ๋นเป็นผู้ชาย สะดือคว่ำเป็นผู้หญิง 2. ดูที่ท้องของคุณแม่ ถ้าท้องแหลมเป็นผู้ชาย ท้องกลมเป็นผู้หญิง ตอนแรกท้องแม่นุ้ยก็ไม่ได้แหลมหรอก แต่พอนะโมโตขึ้นทุกคนที่เห็นต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าแม่นุ้ยท้องแหล๊ม แหลม(เดินท้องชี้หน้ามาก่อนเลยนะ) แล้วส่วนใหญ่เค้าจะทายกันว่า “สงสัยผู้ชายแน่เลย” แปลกจังเค้าทายถูกด้วย นี่ถ้าพ่อชิทท์มาได้ยินคงยิ้มหน้าบานตอบกลับทันควัน “ถูกต้องแล้วครับ” ก็นะโมเป็นลูกชายคนแรกที่พ่อชิทท์เฝ้ารอมานานนี่ครับ