บันทึกน้องนะโม » พ่อกะแม่

สุขสันต์วันเกิดแม่นุ้ย

mapandy — Fri, 09 Jan 2009 17:36:57 +0000

วันที่ 10 มกราคม 2552 วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของแม่นุ้ย น้องนะโมและพ่อชิดขอให้แม่นุ้ยมีความสุขมาก ๆ แม้ปีนี้น้องนะโมยังไม่มีของขวัญมอบให้คุณแม่ แต่ได้เตรียมแก้มนุ่ม ๆ รอให้แม่กลับมาหอมนะครับ น้องนะโมขอสัญญาว่าจะซนและป่วนเมืองให้น้อยลง จะเป็นเด็กดีของทุกคนครับ

ปีนี้พ่อชิดได้รับมิตรไมตรีจากครูใหม่แห่ง Smileerror ให้เกียรติวาดรูปครอบครัวของเรา เพื่อเป็นของขวัญสำหรับแม่นุ้ยด้วย แม่นุ้ยคงจะถูกใจและคลายความคิดถึงน้องนะโมลงบ้าง อิ ๆ

ฝากแม่นุ้ยให้หายคิดถึงอีกรูป ภาพนี้น้องนะโมถ่ายกับคุณตากะคุณยายเมื่อ 2-3 วันก่อนครับ

3rd Year Wedding Anniversary

mapandy — Mon, 07 Apr 2008 14:55:02 +0000

4 เมษายน 2551 วันนี้เป็นวันครบรอบวันแต่งงานของพ่อชิดกะแม่นุ้ย ก้าวย่างเข้าสู่ปีที่ 3 เหมือนทุกอย่างจะคงเดิมไม่เปลื่ยนแปลง หากแต่เพิ่มเติมเจ้าตัวเล็กจอมป่วนมาอีกหนึ่ง มาเติมเต็มคำว่า “ครอบครัว” ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น

คิดไปชวนให้ยิ้ม วันนี้เมื่อ 3 ปีที่แล้ว เป็นวันหนึ่งในช่วงฤดูร้อน ที่ทุกคนต่างเปียกปอนด้วยฝนที่เทกระหน่ำ เป็นวันแต่งงานที่ชุ่มฉ่ำ สมกับเป็นฤกษ์ดีที่หลาย ๆ คู่ได้ตกลงปลงใจใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน (ความจริงสำหรับพ่อชิดกะแม่นุ้ยแล้ว ไม่ใช่ฤกษ์ที่ดีที่สุด แต่เป็นฤกษ์ที่สะดวกที่สุดนั่นเอง เพราะช่วงนี้ต่างฝ่ายต่างหยุดในช่วงปิดภาคเรียนทั้งคู่ เอิ๊ก ๆ )

ภาพนี้คือการ์ดแต่งงานที่พ่อชิดพยายามทำขึ้นเองอย่างสุดความสามารถทั้งที่ใช้โปรแกรมไม่เป็นเลย เห็นรูปแบบการ์ดของคนอื่นบนเน็ตนี่ล่ะ รู้สึกว่ามันแปลกใหม่ได้ใจมาก ๆ เลยดัดแปลงเพื่อใช้เป็นการ์ดงานแต่งของพ่อชิดกะแม่นุ้ยซะเลย สุดท้ายได้ชิ้นงานอย่างที่เห็น หากเป็นตอนนี้คงออกแบบได้สุด ๆ กว่านี้เป็นแน่

ปล. ในวันแต่งงาน พ่อชิดกะแม่นุ้ยได้ร่วมร้องเพลง “เธอกับฉัน” ด้วย เสียดายที่เพื่อนพ่อ(ผู้ทำหน้าที่ถ่ายวีดีโอ)ไม่ได้ถ่ายฯไว้ เอาเป็นว่าฟังจากต้นฉบับได้ที่นี่ครับ

เนื้อเพลง “เธอกับฉัน”

“เริ่มจากความเข้าใจ กลายเป็นความผูกพัน เริ่มจากมีเธอมีฉัน เป็นมีกันและกันตลอดไป”

บทสัมภาษณ์น้องนะโมที่ Tag in Thai

mapandy — Thu, 03 Apr 2008 05:47:02 +0000

กราบสวัสดีพ่อแม่พี่น้องมิตรรักแฟนเพลงทุกท่าน วันนี้น้องนะโมคนซื่อมาพร้อมกับบทสัมภาษณ์น้องนะโมที่ Tag in Thai ซึ่งได้ออนแอร์วันนี้เป็นวันแรก มารู้จักน้องนะโมยิ่งขึ้นกับบทสัมภาษณ์ที่นี่ครับ [บทสัมภาษณ์น้องนะโม]

ต้องขอขอบคุณนายเดย์ ที่ได้แนะนำให้พ่อชิดรู้จัก Tag in thai จากบทสัมภาษณ์นายเดย์ โดย Tag in Thai เป็นสารบัญเว็บ 2.0 แห่งแรกของไทย เพื่อน ๆ ที่ยังไม่ได้สมัครก็สามารถไปเพิ่มเวบไซต์หรือบล็อกได้ที่ Tag in Thai

ปล. 1 ตอนนี้โรงเรียนของแม่นุ้ยปิดภาคเรียนอย่างเป็นทางการแล้ว ดังนั้นน้องนะโมจึงมีความสุขเป็นพิเศษ หัวเราะได้ทั้งวัน ตอนตื่นนอนยังไม่ร้องงอแงเลย ตื่นปุ๊บยิ้มปั๊บ หัวเราะคิก ๆ พ่อชิดดีใจที่เห็นน้องนะโมมีความสุขครับ

ปล. 2 อย่าลืมแวะไปคอมเม้นต์บทสัมภาษณ์น้องนะโมด้วยครับ [บทสัมภาษณ์น้องนะโม]

โลกแห่งการแข่งขัน

mapandy — Sat, 23 Feb 2008 16:14:29 +0000

เคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า “ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน” หากพินิจพิจารณาก็อาจเป็นความจริงอยู่บ้าง ถ้าตั้งคำถามต่อว่า คนธรรมดาคนนึงตั้งใจทำงานสักอย่างด้วยความมุ่งมั่นพยายามอย่างที่สุด แต่ผลที่ได้ไม่เป็นดังมุ่งหวังและมาดมั่น คนผู้นั้นไม่มีค่าเลยล่ะหรือ หากเพียงเขาทำงานไม่บังเกิดผล

วันนี้เจอเหตุการณ์ให้ได้คิด เริ่มจากเช้าวันเสาร์ที่ธรรมดาของใครหลายคน แต่เป็นอีกเช้าวันเสาร์ที่ไม่ธรรมดาสำหรับบางคน พ่อชิดพยายามงัวเงียตื่นนอนด้วยกลัวไปทำงานไม่ทัน คืนที่ผ่านมาน้องนะโมขุดพ่อชิดกะแม่นุ้ยขึ้นมาเล่นด้วยกลางดึกเสียด้วยซิ วันอื่นอาจสายบ้างแต่ต้องไม่ใช่วันนี้ เพราะวันนี้เป็นวันสอบคัดเลือกนักเรียนระดับชั้น ม.1 ของศรีนครินทร์ พะเยา พ่อชิดได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการคุมสอบจึงต้องไปโรงเรียนให้ทันก่อนเวลา 08.00 น. พ่อชิดมาถึงปากทางเข้าโรงเรียนเวลาประมาณ 07.40 น. ปรากฏว่ารถผู้ปกครองมาส่งบุตรหลานเพื่อสอบเข้าเป็นจำนวนมาก จนทำให้พ่อติดอยู่หน้าป้อมยามชั่วขณะ เกือบจะไม่ทันประชุมและรับทราบห้องในการคุมสอบเสียแล้ว (เพื่อความโปร่งใส ทางโรงเรียนไม่ได้แจ้งล่วงหน้าว่าใครคุมสอบห้องไหน)

เมื่อเสียงสัญญาณดังขึ้นพร้อมเสียงประกาศให้ทุกคนเริ่มทำข้อสอบได้ ความเงียบเริ่มมาเยือน ทุกคนต่างตั้งหน้าตั้งตาทำข้อสอบอย่างเคร่งเครียด ความสามารถทุกอย่างถูกขุดขึ้นมาใช้อย่างมุ่งมั่น ไม่เว้นแม้แต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ทุกคนเคารพบูชา เด็ก ๆ บางคนพกเครื่องรางของขลังมาเพื่อเป็นกำลังใจ หลายคนยกมือขึ้นสาธุก่อนทำข้อสอบ พ่อแม่ผู้ปกครองนั่งรอลุ้นด้วยอาการกระสับกระส่ายกระวนกระวายใจจนต้องไปกราบไหว้บนบานพระราชานุเสารีย์สมเด็จย่าที่หน้าหอสมุดไอที เห็นมีความสุขเฉพาะน้องตัวเล็กที่ติดสอยห้อยตามมาด้วย ส่วนนึงวิ่งเล่นด้วยความสนุกสนาน หลายคนขึ้นขี่ไดโนเสาร์ตัวใหญ่ด้วยความตื่นเต้น เจ้าตัวเล็กเหล่านี้จะรู้มั้ยเนี่ยว่าวันนี้เขาทำอะไรกัน

ความเป็นจริงในตอนนี้คือ จะมีเด็กนักเรียนเพียงน้อยนิดเท่านั้นที่จะพบกับความสำเร็จ และอีกมากโขที่ต้องพบพาลความผิดหวังทั้งที่ตั้งใจและเพียรพยายามจนสุดความสามารถที่เด็กนักเรียนตัวเล็ก ๆ คนนึงจะกระทำได้ นั่นหมายความว่าเด็กนักเรียนส่วนใหญ่ที่มาสอบคัดเลือกในวันนี้ไม่มีค่าในเชิงผลงานที่ได้กล่าวอ้างกันหรือไม่ คำตอบคือไม่ใช่อย่างแน่นอน “ค่าของคน” ไม่ได้อยู่ที่ผลของงานเพียงอย่างเดียว หากแต่อยู่ที่การได้ลงมือกระทำอย่างที่สุดด้วยความมานะพยายามต่างหาก

วันนี้พ่อชิดคิดถึงน้องนะโมในแง่ของการแข่งขัน ความหวังของพ่อแม่ทุกคนล้วนแล้วแต่อยากให้บุตรหลานได้เรียนในสถานศึกษาที่ดีที่สุด เพียงเพื่อเจ้าจักได้รับโอกาสที่ดีกว่า และเร่งสั่งสมความรู้และประสบการณ์ นำพาความสำเร็จในชีวิต พ่อชิดกะแม่นุ้ยไม่ทราบว่าเมื่อน้องนะโมโตขึ้นจะเป็นเช่นไร หากถึงเวลาต้องสอบคัดเลือกเหมือนเด็กนักเรียนในวันนี้ น้องนะโมจะสอบได้หรือไม่ ตลอดมาและตลอดไป พ่อกับแม่ขอสัญญาว่าจะรักและดูแล พร้อมมอบโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับลูกเสมอ พ่อชิดกะแม่นุ้ยรักน้องนะโมครับ

ปล. ขอแนะนำโรงเรียนหน่อยนะครับ
โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ พะเยา – - -> www.sw-phayao.ac.th/2007
SRINAGARINDRA THE PRINCESS MOTHER SCHOOL, PHAYAO เป็นโรงเรียนในโครงการพิเศษของกระทรวงศึกษาธิการระบบเรียนประจำ ได้รับรางวัลโรงเรียนรางวัลพระราชทาน 2 ครั้งในช่วงเวลาเพียง 9 ปี เปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้น ม.1 – ม.6 มีทั้งหลักสูตรภาษาอังกฤษ, ภาษาไทย และหลักสูตรความสามารถพิเศษด้านดนตรี (ความร่วมมือกับม.ศิลปากร จบม.6 สามารถเรียนต่อ ม.ศิลปากรได้ทันที)

Happy Birthday

แม่นุ้ย — Thu, 06 Dec 2007 05:59:35 +0000

นะโมมาอีกแล้วครับ วันนี้จะมาเม้าท์พ่อชิดให้ฟัง (ถ้าพ่อมาเจอต้องตีตูดแน่เลย) วันนี้พ่อนะโมแก่ขึ้นอีกปีหนึ่งแล้วครับ พ่อผมเกิดหลังวันพ่อแห่งชาติมา 1 วันครับ นะโมอยู่ไกลเลยไม่มีของขวัญให้พ่อ เอางี้ละกันนะโมขออวยพรให้พ่อแทนนะครับ ขอให้พ่อชิดมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ คิดหวังสิ่งใดให้สมดังที่หวัง คิดเงินให้ได้เงิน คิดทองให้ได้ทอง คิดถึงนะโมให้ได้นะโม(อันนี้เติมให้ อิอิ) เจริญรุ่งเรืองในหน้าที่การงาน เป็นที่รักของทุกคนนะครับ แฮ่ๆ พรนะโมนี่ยาวเป็นหางว่าวเลย อยากจะอวยพรให้มากกว่านี้แต่กลัวเทวดาจะจำไม่ได้ เอาเป็นว่าสิ่งใดที่ดีๆช่วยมาอวยพรให้พ่อที่แสนดีนะโมด้วยละกัน ไม่แน่ในเดือนเดียวกันนี้นะโมคงจะได้เห็นหน้าพ่อเต็มๆก็ได้ (ถ้าเกิดเดือนธันวาจะตรงกับวันเกิดพ่อ ถ้าเกิดมกราจะตรงกับวันเกิดแม่) ตกลงเกิดเดือนไหนก็ได้ฉลองวันเกิดพร้อมกัน ประหยัดดีนะครับ

พิธีสวนสนามถวายสัตย์ปฏิญาณ

mapandy — Tue, 04 Dec 2007 08:02:23 +0000

เมื่อวันจันทร์ ที่ 3 ธันวาคม 2550 โรงเรียนพ่อชิด (ศรีนครินทร์ พะเยา) ได้จัดพิธีสวนสนามและถวายสัตย์ปฏิญาณ เพื่อแสดงความจงรักภักดีและแสดงถึงพลังความดี มีระเบียบวินัย และความสง่างามของคณะนักเรียน จึงทำให้พ่อต้องอยู่ร่วมงานด้วย กว่าพิธีจะเสร็จก็ดึกพอดี เห็นความมีระเบียบวินัยและการแต่งกายของพี่ ๆ นักเรียนในชุดราชพิธีแล้ว นะโมรู้สึกว่าเท่มาก ๆ เลยครับ นะโมชักอยากจะไปเรียนที่นี่แล้วซิ ถ้านะโมโตขึ้นจะตั้งใจเรียนนะครับ

กองสวนสนามนักเรียนศรีนครินทร์ พะเยา

พ่อชิดและพี่ ๆ นักเรียนหญิงในที่ปรึกษา ม.1 ภาษาอังกฤษ บางส่วน

พ่อชิดและพี่ ๆ นักเรียนชายในที่ปรึกษา ม.1 ภาษาอังกฤษ บางส่วน

เลี้ยงส่ง

แม่นุ้ย — Tue, 06 Nov 2007 07:50:02 +0000

มาอยู่บ้านได้ 13 วัน แม่กะนะโมก็ต้องกลับตากแล้ว คืนวันที่23 ต.ค. พ่อจึงพาไปกินหมูกะทะเป็นการเลี้ยงส่งให้ นานๆแม่กะนะโมจะได้มากินหมูกะทะกับเขาสักครั้งหนึ่งวันนี้จึงกินเสียพุงกาง พ่อเลือกตักแต่สิ่งที่แม่ชอบ (มากที่สุดเห็นจะเป็นปลาหมึก) มาให้ แต่สิ่งที่นะโมชอบคือผักก็ตั้งแต่แม่ท้องแม่ก็ชอบกินผักเป็นชีวิตจิตใจจนโดนพ่อแซวบ่อยๆว่า “ท้องต่อไปขอให้เป็นแบบนี้อีกนะ”ตอนแรกที่กินนะโมก็มีแรงดิ้นตุบ ตับอยู่ แต่พอแม่กินมากๆเข้าเบียดนะโมจนไม่มีที่จะดิ้นได้ เลยได้แต่นอนนิ่งด้วยความอิ่มแป้

ฮือ ๆ ๆ ๆ พ่อกะแม่แยกกัน

แม่นุ้ย — Fri, 19 Oct 2007 14:21:41 +0000

นะโมลืมบอกไปว่าพ่อชิดเคยเรียนวิทยายุทธมาก่อน (เมื่อตอนเด็กๆพ่อติดหนังจีน) เลยทำให้บางคืนฝันไปว่ากำลังใช้กำลังภายในต่อสู้กับเหล่าอสูรร้าย แข้งขาจึงไม่อยู่กับร่องกับรอย บางทีอาจพลาดพลั้งมาโดนผู้บริสุทธิ์อย่างนะโมได้ พอมารดาเทพรู้ (ในเรื่องจูมงเค้ามีธิดาเทพแต่ของเราเป็นมารดาเทพแทน) จึงสกัดจุดอ่อนด้วยการเอาหมอนข้างมาแยกพรมแดนไม่ให้จอมยุทธมาทำร้ายนะโมได้ จอมยุทธจึงจ๋อยไปตามระเบียบเพราะข้ามหมอนข้างมาไม่ได้ ฮ่าๆ ๆ

กำลังยุ่งอยู่เลย

แม่นุ้ย — Fri, 28 Sep 2007 03:08:54 +0000

ช่วงนี้เป็นช่วงระทึกของพี่นักเรียนทุกคน เพราะถึงเวลาต้องทดสอบความรู้วัดผลสัมฤทธิ์ปลายภาคเรียน พ่อชิดกะแม่นุ้ยจึงยุ่งซะไม่มี (มีพ่อแม่เป็นคุณครูก็งี้) โดยเฉพาะนะโมต้องอยู่เป็นเพื่อนแม่ทำงานดึกมาหลายคืน บางทีแม่นั่งทำงานนานๆแล้วนะโมอึดอัด จึงงอนแม่นิดหน่อยด้วยการกระตุกเท้าทิ่มท้องแม่ จริง ๆ นะโมก็รู้นะว่าแม่เค้าทำงานหาเงินไว้ให้นะโมน่ะแหละ แต่ด้วยความไร้เดียงสาบวกกับความซนนิดหน่อยเลยทำให้นะโมทำไปด้วยความไม่รู้ แต่นะโมว่าแม่เข้าใจนะ เพราะแม่ก็รู้ว่าการนั่งทำงานนาน ๆ ทำให้ปวดหลังมาก และนะโมก็โตขึ้นทุกวัน เวลาแม่จะทำอะไรก็รู้สึกอึดอัดและลำบากมากขึ้น บางวันแม่สอนพี่นักเรียนจนเท้างี้บวมเบ่ง แต่แม่ก็อดทนไม่บ่นสักคำ(สงสารแม่จัง) นี่ขนาดนะโมอายุแค่ 26 สัปดาห์นะนี่ อีกหน่อยแม่คงลำบากมากกว่านี้เยอะ ผลพวงของความเครียดจากการทำงานทำให้แม่เบื่ออาหาร ทานข้าวไม่อร่อยแต่แม่ก็ไม่เคยทิ้งนะโม ยังหาของที่มีประโยชน์ให้นะโมทานทุกวัน ทั้งยังดื่มนมวันละ 3 แก้ว นะโมรู้สึกว่าแม่รักนะโมมาก ต่อไปนะโมขอสัญญาว่าจะไม่ดื้อไม่ซนกับแม่อีกแล้วนะคร๊าบ แม่จ๋า…นะโมขอโทษ