เมื่อเย็นวานนี้น้องนะโมร้องไห้งอแงและก็เบ่งอึด้วย แรก ๆ พ่อชิดกะแม่นุ้ยไม่ได้คิดอะไร เห็นเป็นเรื่องปกติ เพราะหลังจากน้องนะโมอึเสร็จแล้วก็มีหน้าตาสดใสร่าเริงเหมือนเดิม มีร้องอ้อแอ้และก็ยิ้มด้วยอีกต่างหาก

เหตุการณ์ผ่านไปไม่เป็นดังเช่นความคิดแรก น้องนะโมร้องงอแงอีกหลายครั้ง ร้องไม่ร้องเปล่า ทุกครั้งที่ร้องก็จะเบ่งอึอีกเช่นเคย จนพ่อชิดกะแม่นุ้ยเริ่มสังเกตอาการผิดปกติ วานนี้น้องนะโมอึบ่อยกว่าทุกวัน แต่พออึเสร็จก็จะกลับมาสดใสร่าเริง (อีกแล้ว) วัดอุณหภูมิดูก็ปกติ ตัวก็ไม่ร้อน เอ…เกิดไรขึ้นกะนะโมเปล่าเนี่ย

จากการสังเกตเพิ่มเติมพบว่า นอกจากน้องนะโมจะเบ่งอึแล้วยังตดตามอีกหลายครั้ง จับดูที่ท้องก็แข็ง ๆ เหมือนกับท้องอืดท้องเฟ้อ จึงจับทามหาหิงคุ์ซึ่งมีกลิ่นแรงมาก จากนั้นจึงอุ้มพาดบ่าพร้อมกับลูบที่หลังเบา ๆ เพื่อให้น้องนะโมเรอออกมาจะได้หายปวดท้อง หุ หุ ได้ผลแฮะ น้องนะโมเรอออกมาดังเอิ๊กกกกก ทีนี้สบายตัวแล้วซิ เห็นหน้าตาสดใสร่าเริงพร้อมกับเล่นกะแม่นุ้ยอีกต่างหาก

สรุปคือเมื่อคืนน้องนะโมอึประมาณ 4 ครั้ง ซึ่งถือว่าผิดปกติมาก ๆ วันนี้พ่อชิดก็เลยลางานพาไปหาคุณหมอที่คลินิกแต่เช้า ผลปรากฏว่าน้องนะโมท้องเสีย คุณหมอสันนิษฐานว่าอาจเป็นที่อุปกรณ์ป้อนนมไม่สะอาด ทั้ง ๆ ที่ผ่านการนึ่งหลังจากล้างเรียบร้อยแล้วทุกครั้ง ก็เลยได้ยาแก้ท้องเสีย นมผงแก้ท้องเสีย ผงเกลือแร่ แถมด้วยยาทาที่ก้นแก้ผดผื่นอีกต่างหาก

เดี๋ยวต้องสังเกตอาการคืนนี้อีกทีว่าจะดีขึ้นมั้ย เฮ้อ…พ่อชิดกะแม่นุ้ยเป็นห่วงน้องนะโมนะครับ

คลินิก, ท้องเสีย, นมผงแก้ท้องเสีย, ผงเกลือแร่, มหาหิงคุ์, ยาแก้ท้องเสีย, หมอเด็ก, ไม่สบาย

เมื่อน้องนะโมอายุครบ 1 เดือน ตามความเชื่อโบราณกล่าวว่าจะต้องทำพิธี “โกนผมไฟ” หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “พิธีทำขวัญเดือน” ซึ่งจะกระทำเมื่อเด็กคลอดออกมาจากครรภ์มารดาแล้ว 1 เดือนบริบูรณ์ ถือว่าเด็กได้ผ่านพ้นช่วงอันตรายมาแล้ว หากโกนผมไฟล่าช้าเชื่อว่าจะทำให้เด็กดื้อ (เฮ้ย…นี่น้องนะโมอายุ 1 เดือน 5 วันแล้วนี่นา)

ความจริงแล้ววันนี้พ่อชิดกลับมาถึงบ้าน สังเกตเห็นผมน้องนะโมยาวจนรกรุงรัง คิดว่านะโมเองก็คงจะรำคาญเช่นกัน ดังนั้นจึงบอกให้แม่นุ้ยหยิบกรรไกรมาเพื่อเล็มผมให้นะโม ก่อนที่จะโกนตามที่ได้กำหนดในวันอาทิตย์นี้ เมื่อได้กรรไกรแล้วพ่อชิดก็ได้สวมวิญญาณช่างตัดผมมือวางอันดับบ๊วย พร้อมกับร้องเพลงอย่างสบายอารมณ์ “ตัดให้ขาดเลย ชับ ชับ ชับ . . .”

เสียงเพลงเงียบหายเมื่อเสียงหัวเราะของทั้งพ่อชิดและแม่นุ้ยดังขึ้น จะอะไรซะอีกเล่าครับ ก็พ่อชิดตัดเพลินจนเกินห้ามใจ ตัดไปตัดมาจนเหมือนน้องนะโมไปโดนตัวอะไรซักอย่างแทะผมมาอ่ะ ก่อนที่คุณยายจะกลับมาเห็นหลานสุดที่รักตกอยู่ในสภาพเลวร้ายอย่างที่สุด พ่อชิดกะแม่นุ้ยต้องรีบพาน้องนะโมไปร้านตัดผมข้างบ้านโดยด่วนมากถึงมากที่สุด สุดท้ายน้องนะโมก็ได้ “โกนผมไฟ” โดยไม่ตั้งใจไปซะงั้น 5 5 5+

หลังจากตัดผมมาเรียบร้อยแล้ว พ่อชิดกะแม่นุ้ยก็ได้รู้ความลับของน้องนะโมว่า น้องนะโมหัวแหลมและก็บุบตรงส่วนของท้ายทอยอีกด้วย ทั้งที่ก่อนหน้านี้สังเกตไม่เห็น เพราะผมอันหนาและยาวของน้องนะโมปกปิดไว้ สาเหตุคงเกิดจากการที่แม่นุ้ยให้น้องนะโมนอนหงายบ่อยเกินไป อีกหน่อยโตขึ้นหัวน้องนะโมก็ไม่ทุยอ่ะจิ 5 5+ จากนี้ต่อไปน้องนะโมคงได้เปลี่ยนท่านอนจากนอนหงายเป็นตะแคงและนอนคว่ำให้บ่อยขึ้นและสลับกันไป หัวจะได้กลมขึ้นไงครับ

พิธีทำขวัญเดือน, โกนผม, โกนผมไฟ

“วันนี้ฝนตก ไหลลงที่หน้าต่าง…” หุ หุ พ่อชิดเข้าใจว่ากะลังฤดูหนาวอยู่นะเนี่ย ที่ไหนได้ วันนี้ฝนตกกระหน่ำซัมเมอร์เซลล์ลงมาซะงั้น เลยทำให้เปียกปอนไปตาม ๆ กัน ก็ดีไปอย่างอากาศจะได้ชุ่มชื่นเย็นสบายขึ้น จากที่อากาศอบอ้าวมาหลายวัน โดยวันนี้เป็นวันที่คุณหมอนัดน้องนะโมไปตรวจสุขภาพและรับวัคซีนไวรัสตับอักเสบ บี ครั้งที่ 2 (ครบอายุ 1 เดือน) ดังนั้นพ่อชิดก็เลยขออนุญาตหยุดงานครึ่งวัน (ภาคบ่าย) เพื่อพาน้องนะโมไปโรงพยาบาล

พอมาถึงโรงพยาบาลก็ได้รับการตรวจสุขภาพทั่วไป ผลปรากฏว่าตอนนี้น้องนะโมมีน้ำหนัก 4,400 กรัม (แรกคลอด 2,855 กรัม), ส่วนสูง 55 เซนติเมตร (แรกคลอด 50 เซนติเมตร), รอบศีรษะ 35.5 เซนติเมตร (แรกคลอด 31 เซนติเมตร) สุขภาพโดยรวมแข็งแรงสมบูรณ์ดีมาก

หลังจากตรวจสุขภาพน้องนะโมเสร็จก็ถึงเวลาสำคัญ นั่นก็คือการฉีดวัคซีนให้น้องนะโมนั่นเอง รู้สึกว่าเข็มแรกจะฉีดตอนแรกเกิดที่ต้นสะโพกด้านซ้าย สำหรับเข็มที่ 2 ในวันนี้จะฉีดที่ต้นขาขวา ทีแรกพ่อชิดกะว่าจะถ่ายคลิปตอนที่คุณหมอฉีดวัคซีนให้นะโมซักหน่อย ที่ไหนได้ พอน้องนะโมถูกคุณหมอฉีดแค่นั้นก็ร้องลั่นขึ้นมาทันที เลยทำให้พ่อชิดใจฝ่อพาลถึงกับเลิกถ่ายทันทีเช่นกัน น้องนะโมร้องไห้ซักพักก็หยุด แต่น้ำตาก็ยังคลอเบ้าอยู่ สังเกตภาพแรกดี ๆ ครับ น้ำตายังไม่แห้งเลย เพิ่งเห็นวันนี้นี่เองว่าน้องนะโมร้องไห้แล้วมีน้ำตาด้วย พ่อชิดกะแม่นุ้ยยิ่งสงสารน้องนะโมเข้าไปใหญ่ แต่ก็ต้องตัดใจเพราะวัคซีนมีประโยชน์กับนะโมมากนั่นเอง

คุณหมอบอกกับพ่อชิดกะแม่นุ้ยว่า น้องนะโมจะรู้สึกปวดประมาณวันนึง เลยให้ยาแก้ปวดและบรรเทาอาการไข้ชนิดน้ำรสองุ่นมาด้วย ตอนขากลับก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น น้องนะโมหลับสบายตลอดทาง แม้พ่อชิดจะขับรถลงหลุมบ้างบางครั้ง น้องนะโมก็ไม่ยอมตื่น สงสัยจะเหนื่อยกับการเดินทาง เรื่องมาเกิดตอนกลับมาถึงบ้านแล้ว ปกติพอน้องนะโมกินนมเสร็จก็จะเล่นก่อน จากนั้นจึงค่อย ๆ นอน แต่วันนี้กินนมแล้วก็งอแงตลอด ไม่ยอมนอน ทำยังไงก็ไม่นอน ได้แต่ร้องงอแงท่าเดียว เวลาผ่านไปเกือบ 4 ชั่วโมงก็ไม่นอนเสียที สุดท้ายคิดได้ว่าอาจจะรู้สึกปวดก็ได้ เลยนำยาที่ได้มาให้น้องนะโมกิน ปรากฏว่าหลับยาวในทันที เฮ้อ…ขอให้น้องนะโมหายไว ๆ นะครับ

ฉีดวัคซีน, ยาแก้ปวดและบรรเทาอาการไข้ชนิดน้ำ, อาการปวด, เด็กแรกเกิด, ไวรัสตับอักเสบ บี

วันนี้เป็นวันที่น้องนะโมมีอายุครบ 1 เดือนพอดีครับ ไม่แปลกเลยที่หลายคนจะกล่าวว่า “ความสุข” ย่อมผ่านไปเร็วเสมอ ทุกคนยังไม่หายปราบปลื้มใจกับการมาของน้องนะโมเลย ปุ๊บปั๊บเวลาก็ล่วงเลยมาเดือนนึงแล้ว ไวจริง ๆ เหมือนเหตุการณ์มันเพิ่งผ่านไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้วเอง เอิ๊ก ๆ

เพิ่งมานั่งพินิจพิจารณาดูน้องนะโมใกล้ ๆ เมื่อคืนนี้เอง จากที่อุ้ม ๆ ดูแล้วรู้สึกว่าน้องนะโมจะหนักขึ้น แทบไม่น่าเชื่อว่าเด็กแรกเกิดเพียง 1 เดือนจะมีการเจริญเติบโตรวดเร็วมาก ยิ่งได้ย้อนกลับไปดูภาพตอนแรกเกิดเป็นต้นมา ก็เห็นความเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน ตอนนี้น้องนะโมตัวอวบอ้วนขึ้นเยอะเลย แสดงอาการยิ้มให้เห็นบ่อยครั้งขึ้น คอเริ่มแข็งและพยายามผงกหัวตอนนอนหงาย

ตอนนี้น้องนะโมกินนมเก่งและปริมาณเยอะขึ้นกว่าเดิมเป็น 2 เท่า ช่วงระยะเวลานอนเริ่มเป็นเวลามากขึ้น รวมถึงตอนตื่นนอนแล้วจะไม่ยอมหลับอีกง่าย ๆ หากไม่มีใครอยู่ใกล้ ๆ ก็จะเล่นคนเดียวก่อน แต่หากเล่นไปนาน ๆ แล้วยังไม่เห็นใคร น้องนะโมก็จะร้องงอแงทันที

อาการหนักสุดตกอยู่ที่พ่อชิด เพราะพ่อต้องทำงานในเวลากลางวัน แต่ต้องช่วยดูแลนะโมในเวลากลางคืนด้วย หากคืนไหนน้องนะโมงอแงหรือเกิดอาการตาใสตอนตี 2 ตี 3 ก็ต้องเป็นหน้าที่พ่อที่ต้องลุกขึ้นมาเล่นด้วย เลยทำให้บางวันพ่อชิดแปลงร่างกลายเป็น “หมาแพนดี้” ไปเลย เอิ๊ก ๆ ๆ

ไม่เป็นไรนะลูก แม้จะเหนื่อยกายแต่ใจต้องไม่ท้อ พ่อและแม่มีความสุขอันยิ่งใหญ่ที่ได้ดูแลน้องนะโมครับ

1 เดือนแรก, วันเกิด, แรกเกิด