บันทึกน้องนะโม

ช่วงนี้น้องนะโมนอนหลับเป็นเวลาแล้ว โดยเฉพาะช่วงกลางคืน น้องนะโมหลับยาวเลย มีตื่นตอน 23.00 น./ 02.00 น. / 04.00 น. เวลาโดยประมาณ บวกลบ 1 ชั่วโมงครับ ก็ถือว่าลดภาระพ่อชิทท์มากโข ที่ต้องดูแลน้องนะโมเพียงลำพังในช่วงนี้ครับ กับเด็กคนอื่นเป็นไงพ่อไม่รู้ แต่มาสังเกตน้องนะโมตอนนอนแล้ว เห็นว่าเป็นเด็กนอนดิ้นอย่างร้ายกาจ ดังนั้นจึงจำต้องหาผ้าห่มมาพับและวางบังไว้ข้างเบาะนอน เพื่อป้องกันน้องนะโมนอนดิ้นตกเตียงนั่นเอง

เมื่อคืนที่ผ่านมามีเรื่องน่าตื่นเต้นมาก ๆ บังเอิญพ่อชิทท์เผลอหลับคาโน้ตบุ๊คที่ใช้นอนทำงานอยู่ข้างเตียง ตื่นมาอีกทีปรากฏว่าน้องนะโมมานอนอยู่ข้าง ๆ ได้ไงหว่า ทั้งที่ต้องนอนอยู่บนเบาะนอนซึ่งวางไว้บนเตียงอีกที่นึง พอหายจากอาการมึนง่วงก็รู้สึกตกใจขึ้นมาทันที เพราะเป็นไปไม่ได้ที่น้องนะโมจะลุกจากเตียงมานอนด้วย หากแต่เป็นเพราะน้องนะโมนอนดิ้นจนตกเตียงนั่นเอง

เฮ้อ…โล่งอกที่น้องนะโมไม่เป็นอะไรครับ น้องนะโมนอนดิ้นจนตกเตียงจริง ๆ แต่โชคดีที่มีผ้าห่มที่พับวางกันไว้ข้างเบาะช่วยไว้ คงจะดิ้นจนตกจากเตียงมาพร้อมกันอ่ะ คิดว่านะโมจะไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าตกเตียง เพราะไม่มีเสียงร้องใด ๆ นอกจากเสียงกรน 5 5 5 (เด็กไรว้าาาา กรนก็เป็น) พ่อชิทท์อุ้มน้องนะโมขึ้นไปนอนบนเตียงดังเดิม น้องนะโมยังไม่ตื่นเลย

เหตุการณ์คืนที่ผ่านมาสอนให้พ่อรู้ว่าไม่ควรประมาทไม่ว่ากรณีใด ๆ และไม่ควรประมาทด้วยเหตุที่คิดว่าป้องกันไว้แล้ว เดี๋ยววันพรุ่งนี้ต้องไปหาเตียงนอนสำหรับน้องนะโมโดยเฉพาะเสียแล้ว ต้องเลือกเอาที่มีลูกกรงถี่ ๆ ด้วย จะได้ไม่นอนดิ้นจนเกิดอุบัติเหตุอีก ต่อไปพ่อชิทท์จะดูแลน้องนะโมให้ใกล้ชิดกว่านี้ครับ “พ่อสัญญา”

น้องนะโมโตขึ้นทุกวัน พัฒนาการต่าง ๆ สมวัยค่อนไปทางเกินวัยเสียด้วยซ้ำ ตอนนี้เริ่มคว่ำและผงกหัวได้แล้ว บางครั้งก็พูดกะพ่อชิทท์และแม่นุ้ยเสียงอ้อแอ้ ๆ แปลไม่รู้ภาษา แต่พ่อกะแม่ก็เข้าใจว่าน้องนะโมอารมณ์ดี ช่วงนี้อากาศที่บ้านร้อนมาก น้องนะโมจึงชอบอาบน้ำเป็นพิเศษ อ่างอาบน้ำส่วนตัวของนะโมแคบลงถนัดตาเมื่อเทียบขนาดตัวที่โตขึ้น หลังจากอาบน้ำเสร็จก็จะยิ่งส่งเสียงอ้อแอ้และอารมณ์ดี ยิ้มแย้มแจ่มใส รู้ทันทีว่าน้องนะโมมีความสุขมาก

เวลาไม่เคยคอยใคร ผ่านแล้วผ่านไปไวยิ่งกว่าโกหก จำเพาะตอนที่เรามีความสุขเท่านั้น วานนี้น้องนะโมอายุครบ 90 วันพอดี นั่นหมายความว่าครบกำหนดที่แม่นุ้ยลาคลอดด้วย แม่นุ้ยจึงต้องเดินทางกลับไปทำงาน แม้ห่วงใยและใจคิดถึง แต่ด้วยระยะทางที่ไกลโข ห่างจากบ้าน 500 กว่ากิโลเมตร ดังนั้นน้องนะโมก็ต้องอดทน อดใจรอ รอจนกว่าจะสิ้นเดือนเป็นอย่างน้อย เพราะเป็นเวลาที่โรงเรียนปิดภาคเรียนอย่างเป็นทางการ หากแม่นุ้ยแลกเวรประจำวันช่วงปิดภาคเรียนได้ น้องนะโมคงได้พบกับแม่นุ้ยโดยไว ยังไงพ่อชิทท์กับน้องนะโมก็ขอเป็นกำลังใจให้แม่นุ้ยครับ และพ่อชิทท์ขอรับรองว่าจะดูแลน้องนะโมเป็นอย่างดี น้องนะโมขอสัญญาว่าจะเป็นเด็กดีคร้าบบบบ

พักนี้เริ่มสังเกตเห็นน้องนะโมเป่าปากเล่นน้ำลาย บางครั้งเป่าปากทำเสียงพรู ๆ ๆ ด้วย เฮ้อ…เลยกังวลใจว่าเจ้าตัวเล็กเป็นอะไรหรือเปล่านะ ว่าแล้วต้องรีบเอาผ้ากันเปื้อนมาผูกที่คอนะโมทันที ไม่งั้นเปียกหมดแน่ เอิ๊ก ๆ

จากการค้นหาข้อมูลพบว่า ลักษณะการเป่าปากเล่นน้ำลายของน้องนะโมเป็นอาการปกติที่เกิดขึ้นกับเด็กอายุ 3-4 เดือน (หุ หุ ว่าแต่น้องนะโมยังไม่ถึงนี่นา ) เกิดจากน้องนะโมต้องการสื่อสารอะไรบางอย่างกับพ่อและแม่นั่นเอง อืม…ต่อไปพ่อชิทท์กะแม่นุ้ยต้องสังเกตน้องนะโมอย่างใกล้ชิดแล้วล่ะ น้องนะโมต้องการจะพูดอะไรน้าาาาาาา

อีกเรื่องคือน้องนะโมเริ่มอมนิ้วมือแล้ว ชักติดใจหรือไงไม่ทราบ เผลอเป็นไม่ได้ เห็นอีกทีมือแฉะด้วยน้ำลายเยิ้มมมเชียว 5 5 5 สงสัยต้องหาจุกนมปลอมให้ซะแล้ว

ผ่านพ้นช่วง 2 เดือนมาหมาด ๆ น้องนะโมได้รับวัคซีนเป็นครั้งที่ 3 คุณหมอบอกว่าวัคซีนครั้งนี้จะทำให้น้องนะโมเป็นไข้เล็กน้อย ประมาณวันสองวันก็จะหายเอง ให้ดูแลเป็นพิเศษแต่ไม่ต้องเป็นกังวลมาก ในคืนแรกรู้สึกว่าเจ้าตัวเล็กจะซึม ๆ ไปหน่อย แตะหน้าผากจะอุ่น ๆ แต่อาการทุกอย่างก็เป็นปกติ ยังกินนมและเล่นซนได้เหมือนเดิม เห็นแบบนี้แล้วพ่อชิทท์กะแม่นุ้ยก็โล่งอกไปที

ตอนนี้น้องนะโมมีน้ำหนัก 5.4 กิโลกรัม สูง 60 เซนติเมตร แล้วครับ น้องนะโมโตไว ๆ นะลูก. . .