บันทึกน้องนะโม

เคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า “ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน” หากพินิจพิจารณาก็อาจเป็นความจริงอยู่บ้าง ถ้าตั้งคำถามต่อว่า คนธรรมดาคนนึงตั้งใจทำงานสักอย่างด้วยความมุ่งมั่นพยายามอย่างที่สุด แต่ผลที่ได้ไม่เป็นดังมุ่งหวังและมาดมั่น คนผู้นั้นไม่มีค่าเลยล่ะหรือ หากเพียงเขาทำงานไม่บังเกิดผล

วันนี้เจอเหตุการณ์ให้ได้คิด เริ่มจากเช้าวันเสาร์ที่ธรรมดาของใครหลายคน แต่เป็นอีกเช้าวันเสาร์ที่ไม่ธรรมดาสำหรับบางคน พ่อชิทท์พยายามงัวเงียตื่นนอนด้วยกลัวไปทำงานไม่ทัน คืนที่ผ่านมาน้องนะโมขุดพ่อชิทท์กะแม่นุ้ยขึ้นมาเล่นด้วยกลางดึกเสียด้วยซิ วันอื่นอาจสายบ้างแต่ต้องไม่ใช่วันนี้ เพราะวันนี้เป็นวันสอบคัดเลือกนักเรียนระดับชั้น ม.1 ของศรีนครินทร์ พะเยา พ่อชิทท์ได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการคุมสอบจึงต้องไปโรงเรียนให้ทันก่อนเวลา 08.00 น. พ่อชิทท์มาถึงปากทางเข้าโรงเรียนเวลาประมาณ 07.40 น. ปรากฏว่ารถผู้ปกครองมาส่งบุตรหลานเพื่อสอบเข้าเป็นจำนวนมาก จนทำให้พ่อติดอยู่หน้าป้อมยามชั่วขณะ เกือบจะไม่ทันประชุมและรับทราบห้องในการคุมสอบเสียแล้ว (เพื่อความโปร่งใส ทางโรงเรียนไม่ได้แจ้งล่วงหน้าว่าใครคุมสอบห้องไหน)

เมื่อเสียงสัญญาณดังขึ้นพร้อมเสียงประกาศให้ทุกคนเริ่มทำข้อสอบได้ ความเงียบเริ่มมาเยือน ทุกคนต่างตั้งหน้าตั้งตาทำข้อสอบอย่างเคร่งเครียด ความสามารถทุกอย่างถูกขุดขึ้นมาใช้อย่างมุ่งมั่น ไม่เว้นแม้แต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ทุกคนเคารพบูชา เด็ก ๆ บางคนพกเครื่องรางของขลังมาเพื่อเป็นกำลังใจ หลายคนยกมือขึ้นสาธุก่อนทำข้อสอบ พ่อแม่ผู้ปกครองนั่งรอลุ้นด้วยอาการกระสับกระส่ายกระวนกระวายใจจนต้องไปกราบไหว้บนบานพระราชานุเสารีย์สมเด็จย่าที่หน้าหอสมุดไอที เห็นมีความสุขเฉพาะน้องตัวเล็กที่ติดสอยห้อยตามมาด้วย ส่วนนึงวิ่งเล่นด้วยความสนุกสนาน หลายคนขึ้นขี่ไดโนเสาร์ตัวใหญ่ด้วยความตื่นเต้น เจ้าตัวเล็กเหล่านี้จะรู้มั้ยเนี่ยว่าวันนี้เขาทำอะไรกัน

ความเป็นจริงในตอนนี้คือ จะมีเด็กนักเรียนเพียงน้อยนิดเท่านั้นที่จะพบกับความสำเร็จ และอีกมากโขที่ต้องพบพาลความผิดหวังทั้งที่ตั้งใจและเพียรพยายามจนสุดความสามารถที่เด็กนักเรียนตัวเล็ก ๆ คนนึงจะกระทำได้ นั่นหมายความว่าเด็กนักเรียนส่วนใหญ่ที่มาสอบคัดเลือกในวันนี้ไม่มีค่าในเชิงผลงานที่ได้กล่าวอ้างกันหรือไม่ คำตอบคือไม่ใช่อย่างแน่นอน “ค่าของคน” ไม่ได้อยู่ที่ผลของงานเพียงอย่างเดียว หากแต่อยู่ที่การได้ลงมือกระทำอย่างที่สุดด้วยความมานะพยายามต่างหาก

วันนี้พ่อชิทท์คิดถึงน้องนะโมในแง่ของการแข่งขัน ความหวังของพ่อแม่ทุกคนล้วนแล้วแต่อยากให้บุตรหลานได้เรียนในสถานศึกษาที่ดีที่สุด เพียงเพื่อเจ้าจักได้รับโอกาสที่ดีกว่า และเร่งสั่งสมความรู้และประสบการณ์ นำพาความสำเร็จในชีวิต พ่อชิทท์กะแม่นุ้ยไม่ทราบว่าเมื่อน้องนะโมโตขึ้นจะเป็นเช่นไร หากถึงเวลาต้องสอบคัดเลือกเหมือนเด็กนักเรียนในวันนี้ น้องนะโมจะสอบได้หรือไม่ ตลอดมาและตลอดไป พ่อกับแม่ขอสัญญาว่าจะรักและดูแล พร้อมมอบโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับลูกเสมอ พ่อชิทท์กะแม่นุ้ยรักน้องนะโมครับ

ปล. ขอแนะนำโรงเรียนหน่อยนะครับ
โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ พะเยา - - -> www.sw-phayao.ac.th/2007
SRINAGARINDRA THE PRINCESS MOTHER SCHOOL, PHAYAO เป็นโรงเรียนในโครงการพิเศษของกระทรวงศึกษาธิการระบบเรียนประจำ ได้รับรางวัลโรงเรียนรางวัลพระราชทาน 2 ครั้งในช่วงเวลาเพียง 9 ปี เปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้น ม.1 - ม.6 มีทั้งหลักสูตรภาษาอังกฤษ, ภาษาไทย และหลักสูตรความสามารถพิเศษด้านดนตรี (ความร่วมมือกับม.ศิลปากร จบม.6 สามารถเรียนต่อ ม.ศิลปากรได้ทันที)

เมื่อเย็นวานนี้น้องนะโมร้องไห้งอแงและก็เบ่งอึด้วย แรก ๆ พ่อชิทท์กะแม่นุ้ยไม่ได้คิดอะไร เห็นเป็นเรื่องปกติ เพราะหลังจากน้องนะโมอึเสร็จแล้วก็มีหน้าตาสดใสร่าเริงเหมือนเดิม มีร้องอ้อแอ้และก็ยิ้มด้วยอีกต่างหาก

เหตุการณ์ผ่านไปไม่เป็นดังเช่นความคิดแรก น้องนะโมร้องงอแงอีกหลายครั้ง ร้องไม่ร้องเปล่า ทุกครั้งที่ร้องก็จะเบ่งอึอีกเช่นเคย จนพ่อชิทท์กะแม่นุ้ยเริ่มสังเกตอาการผิดปกติ วานนี้น้องนะโมอึบ่อยกว่าทุกวัน แต่พออึเสร็จก็จะกลับมาสดใสร่าเริง (อีกแล้ว) วัดอุณหภูมิดูก็ปกติ ตัวก็ไม่ร้อน เอ…เกิดไรขึ้นกะนะโมเปล่าเนี่ย

จากการสังเกตเพิ่มเติมพบว่า นอกจากน้องนะโมจะเบ่งอึแล้วยังตดตามอีกหลายครั้ง จับดูที่ท้องก็แข็ง ๆ เหมือนกับท้องอืดท้องเฟ้อ จึงจับทามหาหิงคุ์ซึ่งมีกลิ่นแรงมาก จากนั้นจึงอุ้มพาดบ่าพร้อมกับลูบที่หลังเบา ๆ เพื่อให้น้องนะโมเรอออกมาจะได้หายปวดท้อง หุ หุ ได้ผลแฮะ น้องนะโมเรอออกมาดังเอิ๊กกกกก ทีนี้สบายตัวแล้วซิ เห็นหน้าตาสดใสร่าเริงพร้อมกับเล่นกะแม่นุ้ยอีกต่างหาก

สรุปคือเมื่อคืนน้องนะโมอึประมาณ 4 ครั้ง ซึ่งถือว่าผิดปกติมาก ๆ วันนี้พ่อชิทท์ก็เลยลางานพาไปหาคุณหมอที่คลินิกแต่เช้า ผลปรากฏว่าน้องนะโมท้องเสีย คุณหมอสันนิษฐานว่าอาจเป็นที่อุปกรณ์ป้อนนมไม่สะอาด ทั้ง ๆ ที่ผ่านการนึ่งหลังจากล้างเรียบร้อยแล้วทุกครั้ง ก็เลยได้ยาแก้ท้องเสีย นมผงแก้ท้องเสีย ผงเกลือแร่ แถมด้วยยาทาที่ก้นแก้ผดผื่นอีกต่างหาก

เดี๋ยวต้องสังเกตอาการคืนนี้อีกทีว่าจะดีขึ้นมั้ย เฮ้อ…พ่อชิทท์กะแม่นุ้ยเป็นห่วงน้องนะโมนะครับ

เพลง “เธอกับฉัน” โดย เจมส์ เรืองศักดิ์ รอยชูศักดิ์

ที่รวมเป็นเธอนั้นยากจะเข้าใจ บ่อยไปที่ฉันไม่เข้าใจเหตุผล
ที่รวมเป็นฉันคนนี้ รู้ว่าเธอก็ทน บางอย่างที่ฉันไม่ดีเท่าไร
แต่เรามารวมเป็นหนึ่งเดียวหัวใจ ได้เรียนรู้แล้วถึงใจกันและกัน
โลกสีชมพูสดใส หวานจนหยดสุดท้าย ยังไงก็ดูไม่ใช่รักของ เราเลย

เธอกับฉัน ไม่หวาน แต่เรามีรักจริง มันไม่ใช่ฝันที่ดูสวยงาม ทุกสิ่ง
แต่สัมผัสได้จริง ทุกความรู้สึก ไม่เคยจะลืมว่ารักกัน

ยากเย็นแค่ไหนก็ยังจะรักเธอ อาจเจอปัญหาก็ไม่เคยเปลี่ยนไป
กับรักที่เรามีนั้น แม้จะเป็นแบบไหน เราก็เข้าใจซึ่งกันและกันได้ดี

เธอกับฉัน ไม่หวาน แต่เรามีรักจริง มันไม่ใช่ฝันที่ดูสวยงามทุกสิ่ง
แต่สัมผัสได้จริง ทุกความรู้สึก ไม่เคยจะลืมว่ารักกัน

แค่เรามี คำว่ารัก อยู่ในหัวใจ ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

เธอกับฉัน ไม่หวาน แต่เรามีรักจริง มันไม่ใช่ฝันที่ดูสวยงามทุกสิ่ง
แต่สัมผัสได้จริง ทุกความรู้สึก ไม่เคยจะลืมว่ารักกัน

เธอกับฉันไม่หวาน แต่รัก…

“เริ่มจากความเข้าใจ กลายเป็นความผูกพัน เริ่มจากมีเธอมีฉัน เป็นมีกันและกันตลอดไป” สโลแกนงานแต่งงานของพ่อชิทท์กะแม่นุ้ยยังไม่เลือนจากใจ แม้เวลาผ่านไปเกือบ 3 ปี จนตอนนี้มี “น้องนะโม” จอมป่วนเป็นสักขีพยานรักแล้ว ความรักของเรายังคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลง บางครั้งอาจไม่เข้าใจกัน ทะเลาะกันบ้างบางคราว แต่เราก็พยายามทำความเข้าใจ ต่างฝ่ายต่างปรับตัว แม้ความรักของเราจะไม่สมบูรณ์พร้อมทุกอย่าง แต่เราก็มีความสุขในแบบของเรา

วันนี้อาจเป็นวันแห่งความรักของหลายคน แต่ไม่มีอะไรพิเศษสำหรับเรา พระอาทิตย์ยังคงขึ้นทางทิศตะวันออกเสมอ และเราต่างเชื่อว่า “ทุกวัน” ของเราเป็น “วันแห่งความรัก”

ปล. “เธอกับฉัน” เป็นเพลงที่พ่อชิทท์กะแม่นุ้ยร่วมร้องในงานแต่งงาน “เธอกับฉันไม่หวาน แต่รัก…”
คลิกเพื่อลองฟังดูครับ

เรื่องผ้าอ้อมสำเร็จรูปถือเป็นข้อพิพาทระหว่างพ่อชิทท์กะคุณยายของนะโมตั้งแต่ตอนน้องนะโมแรกคลอด คุณยายไม่ยอมให้ใส่ผ้าอ้อมสำเร็จรูปท่าเดียว เหตุเพราะเคยได้ยินได้ฟังมาว่าการใส่ผ้าอ้อมสำเร็จรูปนั้นจะทำให้เด็กขาโก่งบ้างล่ะ เป็นผดผื่นมั่งล่ะ ทั้งที่ความเป็นจริงนั้นสวนทางกับสิ่งที่คิดอย่างสิ้นเชิง

ความจริงผ้าอ้อมสำเร็จรูปไม่ได้เป็นสาเหตุทำให้เด็กขาโก่ง ตรงกันข้ามกลับมีส่วนช่วยเสียด้วยซ้ำ เพราะในช่วงแรกเกิดมีโรคกระดูกชนิดหนึ่งเรียกว่า “โรคสะโพกเคลื่อน” โดยมีวิธีรักษาง่าย ๆ ด้วยการใส่ผ้าอ้อมสำเร็จรูป 2 ชั้น เพื่อให้ขาของลูกน้อยกางกว้างออกให้มาก ๆ สะโพกจะได้เคลื่อนเข้าที่ได้ ถ้าเราสังเกตให้ดีจะพบว่าเด็กแรกเกิดจะนอนแบะขา เพราะพัฒนาการของกระดูกสะโพกจะดีต้องอยู่ในท่ากางขา

การใช้ผ้าอ้อมสำเร็จรูปควรเปลี่ยนทุก ๆ 3-4 ชั่วโมง จะทำให้ลูกสบายตัว โดยเฉพาะช่วงเวลากลางคืนจะดีกับเจ้าตัวเล็กมาก เพราะลูกจะได้ไม่ตื่นบ่อย ๆ เวลาฉี่ นอกเสียจากจะอึเท่านั้น ควรเปลี่ยนผ้าอ้อมสำเร็จรูปในทันที ผ้าอ้อมสำเร็จรูปจึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่เพิ่มความสะดวกให้กับคุณแม่และลูกน้อยครับ

จากที่กล่าวมาแล้ว ใช่ว่าผ้าอ้อมสำเร็จรูปจะมีแต่ข้อดีอย่างเดียว ข้อด้อยของผ้าอ้อมสำเร็จรูปก็มีนะ เช่น ราคาแพง, ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง ไม่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้, นำไปใช้ประโยชน์อย่างอื่นไม่ได้ ดังนั้นข้อพิพาทระหว่างพ่อชิทท์กะคุณยายของน้องนะโมจึงได้ข้อสรุปว่า เวลากลางวันให้ใช้ผ้าอ้อมสาลู+กางเกงผ้าอ้อมแบบซักได้ ส่วนเวลากลางคืนใช้ผ้าอ้อมสำเร็จรูป หุ หุ พบกันคนละครึ่งทางคร้าบบบ